Czerwona pomarańcza (krwista pomarańcza) to odmiana Citrus sinensis o miąższu i skórce zabarwionych czerwono przez antocyjany — barwniki tworzące się pod wpływem niskich temperatur nocnych podczas dojrzewania. Sycylia jest największym producentem krwistych pomarańczy na świecie — odmiany Moro, Tarocco i Sanguinello są chronione przez IGP. Olejek eteryczny ze skórki czerwonej pomarańczy ma profil głębszy, ciemniejszy i nieco bardziej winny niż standardowy olejek pomarańczowy. W perfumerii czerwona pomarańcza wnosi dramatyzm i ciepło do cytrusowych kompozycji, tworząc interesujący kontrast z jasnymi bergamotkami i limonkami.

Zielona mandarynka to olejek pozyskiwany ze skórek niedojrzałych owoców mandarynki, zbieranych wcześniej niż te przeznaczone do spożycia. W odróżnieniu od dojrzałej mandarynki, zielona odmiana ma mniej słodyczy, za to więcej zielonej, roślinnej świeżości — zbliżając się zapachem do petitgrain. Używana jest przede wszystkim jako składnik letnich i wiosennych kompozycji zapachowych, gdzie wnosi naturalną energię i czystość. Ciekawostką jest, że wiele olejków określanych jako „zielona mandarynka” jest w rzeczywistości pozyskiwanych z tej samej odmiany co zwykła mandarynka — różnica leży wyłącznie w czasie zbioru owocu.

Bergamotka jest jednym z najbardziej wszechstronnych składników perfumeryjnych — olejek eteryczny tłoczony na zimno ze skórki owoców Citrus bergamia jest obecny w szacunkowo 30–40% wszystkich współczesnych kompozycji. Drzewo bergamotkowe pochodzi prawdopodobnie z Azji, ale uprawiane jest niemal wyłącznie w wąskim pasie wybrzeża kalabryjskiego w południowych Włoszech, gdzie mikroklimat jest niemożliwy do odtworzenia gdziekolwiek indziej. Bergamotka jest też nieodłącznym składnikiem herbaty Earl Grey, w której jej skórkę stosuje się od XIX wieku. W perfumerii wnosi świeżość, elegancję i subtelną kwiatowość, harmonizując niemal z każdą inną nutą — od cytrusowych po orientalne.

Cytryna jest jednym z najpowszechniej stosowanych składników perfumeryjnych na świecie — jej olejek eteryczny, tłoczony na zimno ze skórki, zawiera ponad 70% limonenu, który odpowiada za charakterystyczną, świeżą kwasowość. Cytryna jest obecna w perfumach od stuleci: to jeden z filarów tradycyjnych wód kolońskich, które wywodzą się z XVIII-wiecznego Kolonii. Zapach skórki cytrynowej jest żywszy i bardziej złożony niż sam sok — obejmuje kwiatowe, trawiste i żywiczne podtony obok dominującego cierpko-kwasowego cytrusu. Ze względu na szybką ulotność olejku, w kompozycjach stosuje się też syntetyczne odpowiedniki i mikrokapsułkowanie.

Petitgrain to olejek eteryczny destylowany z liści i młodych gałązek gorzkiej pomarańczy lub innych drzew cytrusowych — jego nazwa pochodzi od starych procesów produkcji, gdy pozyskiwano go z małych, niedojrzałych owoców (fr. petit grain — małe ziarno). Zapach jest bardziej zielony i drzewisty niż neroli czy bergamotki, z wyraźną trawiastą, nieco aromatyczną nutą. W perfumerstwie jest ceniony jako składnik nadający kompozycjom maskulinistyczną, suchą elegancję — pojawia się licznie w zapachach dla mężczyzn i klasycznych eau de cologne. Najwyżej cenione są odmiany petitgrain paraguajskiego, który uznawany jest za standard jakości w branży.

Mięta to rozległy rodzaj ziół z rodziny jasnotowatych, obejmujący ponad 600 gatunków i odmian — od mięty pieprzowej i kłosowej po cytrusową i wodną. W perfumerii olejek miętowy jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych nut świeżości — charakterystyczny chłód zawdzięcza mentolowi, który aktywuje receptory temperatury zimna w skórze i błonach śluzowych. Stosowana głównie w głowie kompozycji, mięta otwiera zapachy z energetyczną, czystą intensywnością. Jest kluczowym składnikiem aromaterapii, fougère, akwatycznych i świeżych zapachów sportowych. Różne gatunki mięty mają wyraźnie odmienne profile — pieprzowa jest chłodniejsza i bardziej medyczna, kłosowa łagodniejsza i słodsza.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.