Nuty owocowe to jedna z najobszerniejszych kategorii olfaktorycznych -- obejmuje wszystko, co przywołuje aromat świeżych lub dojrzałych owoców bez wskazania konkretnego gatunku. W perfumerii pełnią rolę ożywiającą i uatrakcyjniającą kompozycję, dodając jej słodyczy i przystępności. Są szczególnie popularne w segmencie floriental i fruity floral, gdzie współgrają z kwiatami i piętnami piżmowymi. Paradoksalnie większość syntetycznych związków owocowych -- estrów -- pochodzi z chemii laboratoryjnej, a nie z destylacji prawdziwych owoców, co pozwala perfumarzom kreować zapachy owoców, które w naturze niemal nie pachną.

Różowy pieprz pochodzi z brazylijskiego drzewka Schinus terebinthifolia, spokrewnionego z nanercznikiem i pistacją — i podobnie jak pieprz peruwiański, nie ma botanicznego związku z prawdziwym pieprzem. Jego małe, różowo-czerwone jagody zawierają olejki eteryczne o delikatnym, złożonym profilu łączącym nuty pieprzu, cytrusów i świeżych kwiatów. W perfumerii stał się w ostatnich dekadach jednym z najczęściej stosowanych składników głowy — ceni się go za jasność, lekkość i zdolność do naturalnego rozświetlania kompozycji. Znakomicie współgra z cytrusami, różą, cedrem i białymi piżmami, co sprawia, że pojawia się w niezliczonej liczbie współczesnych zapachów. Jest symbolem nowoczesnej, śródziemnomorskiej lekkości w perfumerii.

Gruszka jako owoc znana jest w Europie od co najmniej 3000 lat, a jej aromat to jeden z najbardziej lubianych w perfumerii owocowej. Charakterystyczna woń gruszki tworzona jest przez ester o nazwie octan etylu i metylocyklopentenolone, które razem dają efekt świeżej, wodnistej soczystości. W perfumerii nuta gruszy otwiera kompozycje subtelnie i elegancko, znacznie delikatniej niż jabłko czy brzoskwinia. Szczególnie ceniona jest w perfumach kwiatowo-owocowych i cedzrowo-zielonych, gdzie jej przezroczystość pozwala innym nutom rozwinąć się bez dominacji.

Ylang-ylang (Cananga odorata) to kwiat tropikalny uprawiany przede wszystkim na wyspach Komorów, Madagaskaru i Filipinach. Jego olejek eteryczny należy do najintensywniejszych surowców perfumeryjnych — bogaty, kwiatowy, kremowy, z tropikalnym akcentem banana i pikantną, goździkową nutą. W perfumerii jest filarem klasycznych orientali i florientów, pojawiając się w arcydziełach takich jak Chanel N°5 czy Joy. Stosowany w nadmiarze może być przytłaczający, dlatego wymaga precyzyjnego dawkowania. Różne frakcje destylacji dają różne profile — od supernatury po elegantsze ekstracje.

Tuberoza należy do najbardziej odurzających i luksusowych składników w klasycznej perfumerii. Pochodzi z Meksyku, gdzie uprawiano ją na długo przed kolonizacją europejską; do Europy trafiła w XVI wieku, szybko stając się symbolem zmysłowości i luksusu. Absolut tuberozy pozyskuje się metodą ekstrakcji rozpuszczalnikowej — kwiaty są tak delikatne, że tradycyjna destylacja parą jest niemożliwa. Jej profil zapachowy jest kremowy, mleczny, woskowy i kwiatowy z indolową głębią; autorytatywni perfumerzy porównują ją do mieszaniny lilii, kwiatu pomarańczy i śmietany. Tuberoza jest kluczowym składnikiem wielkich kwiatowych solistek i orientalnych flankowych kompozycji.

Jeden z najważniejszych surowców w historii perfumerii — szacuje się, że 80% zapachów z pierwszej połowy XX wieku zawierało naturalne ekstrakty jaśminowe. W perfumerii stosuje się głównie dwa gatunki: Jasminum grandiflorum (jaśmin królewski) i Jasminum sambac (jaśmin arabski). Absolut jaśminowy pozyskuje się z ręcznie zbieranych kwiatów — potrzeba około miliona kwiatów na zaledwie kilogram ekstraktu. Zapach jest intensywnie kwiatowy, kremowy i słodki, z charakterystyczną głębią nadawaną przez indol. W kompozycjach najczęściej występuje w nutach serca, gdzie nadaje romantyczny, odurzający charakter.