Owoce jako nuta perfumeryjną to ogólna kategoria olfaktoryczna, która nie wskazuje konkretnego gatunku, lecz kreuje zbiorowe wrażenie owocowej obfitości. Perfumiarze posługują się nią, gdy chcą nadać kompozycji soczystości i słodkości bez przywiązywania zapachu do jednego owocu. W praktyce osiąga się to przez starannie dobrane mieszaniny estrów i syntetycznych związków owocowych. Ta kategoria jest fundamentem wielu popularnych zapachów codziennych -- jej przystępność i pozytywna konotacja sprawiają, że owocowe nuty niezmiennie dominują wśród bestsellerów rynku perfumeryjnego.

Owoce tropikalne to kategoria łącząca aromaty roślin owocowych strefy równikowej i subtropikalnej -- manga, ananasa, papai, kokosa, marakui, liczi i innych. W perfumerii nadają kompozycjom letniego, wakacyjnego charakteru -- przywołują obrazy plaży, gorącego słońca i egzotycznych krajobrazów. Ta nuta jest fundamentem wielu popularnych zapachów letnich i solnych, gdzie współgra z solą morską, piżmem i kwiatami plumerii. Interesujące jest, że aroma ananasowa w perfumerii pochodzi często z syntetycznego związku allyl amyl glycolate -- molekuły, która była jedną z pierwszych celowo zaprojektowanych syntetycznych nut owocowych.

Nuty ziołowe to szeroka kategoria olfaktoryczna obejmująca aromaty roślin zielnych -- lawendy, rozmarynu, tymianku, szałwii, bazylii, mięty i wielu innych. W perfumerii wnoszą zielony, świeży, niekiedy lekko kampferowy charakter, który dodaje kompozycji naturalności i oddechu. Są nieodłącznym elementem klasycznych fougère -- jednej z najważniejszych rodzin zapachowych w historii perfumerii europejskiej. Ziołowość harmonizuje zarówno z cytrusami tworząc świeże fougère, jak i z drewnem oraz piżmem kreując bardziej wytrawne, śródziemnomorskie akordy.

Owoce jako nuta perfumeryjną to ogólna kategoria olfaktoryczna, która nie wskazuje konkretnego gatunku, lecz kreuje zbiorowe wrażenie owocowej obfitości. Perfumiarze posługują się nią, gdy chcą nadać kompozycji soczystości i słodkości bez przywiązywania zapachu do jednego owocu. W praktyce osiąga się to przez starannie dobrane mieszaniny estrów i syntetycznych związków owocowych. Ta kategoria jest fundamentem wielu popularnych zapachów codziennych -- jej przystępność i pozytywna konotacja sprawiają, że owocowe nuty niezmiennie dominują wśród bestsellerów rynku perfumeryjnego.

Nuty słodkie to przekrojowa kategoria olfaktoryczna opisująca ten wymiar zapachu, który przywołuje skojarzenia z cukrem, miodem, wanilią, karmelkiem lub budyniem. Nie są one zwykle wyodrębniane jako konkretny składnik, lecz jako cecha nadrzędna kompozycji wynikająca z obecności laktonów, ketonów i benzoesu. W perfumerii słodycz pełni rolę łącznika -- ujarzmia ostrość nut korzennych, ociepla chłód nut wodnych i wydluża trwałość kompozycji poprzez działanie fiksujące. Nuta słodka jest charakterystycznym wyróżnikiem zapachów gourmand, które od lat 90. XX wieku zrewolucjonizowały rynek perfumeryjny.

Nuty kwiatowe to kategoria ogólna, obejmująca szeroki spektrum aromatów wywodzących się z kwiatów — od lekkich i przeźroczystych po gęste i odurzające. Termin ten stosowany jest w opisach perfum, gdy bukiet kwiatowy jest na tyle złożony, że trudno wyodrębnić poszczególne składniki, lub gdy perfumer celowo tworzy nieokreślony kwiatowy akord synergiczny. Rodzina floral jest największą i najbardziej zróżnicowaną rodziną zapachową — może być świeża, miodowa, słodka, pudrowa, zielona lub zmysłowa. Stanowi fundament większości klasycznych i współczesnych kompozycji.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.

Nuty słodkie to przekrojowa kategoria olfaktoryczna opisująca ten wymiar zapachu, który przywołuje skojarzenia z cukrem, miodem, wanilią, karmelkiem lub budyniem. Nie są one zwykle wyodrębniane jako konkretny składnik, lecz jako cecha nadrzędna kompozycji wynikająca z obecności laktonów, ketonów i benzoesu. W perfumerii słodycz pełni rolę łącznika -- ujarzmia ostrość nut korzennych, ociepla chłód nut wodnych i wydluża trwałość kompozycji poprzez działanie fiksujące. Nuta słodka jest charakterystycznym wyróżnikiem zapachów gourmand, które od lat 90. XX wieku zrewolucjonizowały rynek perfumeryjny.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.