Zielone liście jako nuta zapachowa to intensywna, zbiorowa reprezentacja roślinnego świata — świeżych, niedawno zerwanych liści różnorodnych roślin o wyraźnym, soczystym zapachu. W perfumerii tę kategorię buduje się najczęściej za pomocą aldehydów zielonych, galbanum i innych związków organicznych, które odtwarzają charakterystyczną, lekko gorzką i wilgotną roślinność. Stanowią doskonały element tonowy, nadający kompozycjom bezpośredniość kontaktu z naturą i odczucie świeżego, wiosennego ogrodu. To nuta czysto top — ulotna, dynamiczna i natychmiastowa.

Frezja (Freesia refracta) to wdzięczny kwiat o zapachu wyjątkowo czystym i harmonijnym — świeżo kwiatowym, z delikatnymi nutami cytrusowymi i lekką słodyczą. Jest jednym z niewielu kwiatów, których zapach udaje się dość wiernie odtworzyć syntetycznie, a naturalne frezje dają olejek eteryczny metodą ekstrakcji. W perfumerii frezja należy do najpopularniejszych nut serca i głowy — ceniona za lekkość i przystępność, towarzyszy różom i zieleni w zapachach świeżych, kobiecych i wiosennych. Ciekawostką jest, że różne kolory frezji mogą mieć nieco różniące się profile zapachowe.

Fiołek wodny (Hottonia palustris) to wodna roślina o delikatnych, białolilych kwiatach, rosnąca w spokojnych wodach Europy. Jego zapach jest bardzo subtelny — chłodny, wodnisty i lekko roślinny, bez intensywności lądowych fiołków. W perfumerii nuta ta pojawia się w aquatycznych i świeżych kompozycjach, gdzie buduje wrażenie wody, wilgotnej zieleni i wiosennej czystości. Stosowana zazwyczaj w nutach głowy jako orzeźwiający, transparentny akcent.

Magnolia to kwiat o wyjątkowej historii botanicznej -- jest jednym z najstarszych ewolucyjnie gatunków roślin kwitnących, których przodkowie istnieli już przed pojawieniem się pszczół. Jej zapach jest bogaty i wielowymiarowy: kremowy jak biała lilia, z delikatnymi nutami cytrusowymi, różanymi i lekko owocowymi. W perfumerstwie naturalne absolut magnolii jest rzadkością -- jej aromat jest najczęściej rekonstruowany z użyciem różnych składników kwiatowych. Magnolia jest niezwykle wszechstronną nutą, pojawiającą się w bukietach kwiatowych, wschodnich kompozycjach i nowoczesnych wodach toaletowych.

Jeden z najważniejszych surowców w historii perfumerii — szacuje się, że 80% zapachów z pierwszej połowy XX wieku zawierało naturalne ekstrakty jaśminowe. W perfumerii stosuje się głównie dwa gatunki: Jasminum grandiflorum (jaśmin królewski) i Jasminum sambac (jaśmin arabski). Absolut jaśminowy pozyskuje się z ręcznie zbieranych kwiatów — potrzeba około miliona kwiatów na zaledwie kilogram ekstraktu. Zapach jest intensywnie kwiatowy, kremowy i słodki, z charakterystyczną głębią nadawaną przez indol. W kompozycjach najczęściej występuje w nutach serca, gdzie nadaje romantyczny, odurzający charakter.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.

Drzewo sandałowe (Santalum album) jest jednym z najważniejszych surowców perfumeryjnych świata, stosowanym od ponad czterech tysięcy lat w Indiach, Chinach i na Bliskim Wschodzie do celów ceremonialnych, religijnych i kosmetycznych. Olejek z sandałowca białego zawiera przede wszystkim α-santalol i β-santalol — dwa terpeny odpowiadające za jego charakterystyczny, kremowy, nieco dymny i głęboko drewniany aromat. Najwyżej ceniony jest sandałowiec z regionu Mysore w stanie Karnataka w Indiach, choć jego dostępność drastycznie spadła z powodu nadmiernego wycinania i surowych przepisów indyjskich o ochronie. W perfumerstwie sandałowiec jest absolutnym klasykiem — pojawia się w większości orientalnych i drzewnych kompozycji jako niezastąpiony składnik bazowy.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.