Jabłko towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat, a w wielu kulturach jest symbolem wiedzy, miłości i płodności. Jego aromat w perfumerii odtwarzany jest przez różnorodne estry owocowe, najczęściej acetate aldehydy, które razem dają efekt świeżości i soczystości. Nuta jabłkowa jest jedną z najpopularniejszych w perfumerii owocowo-kwiatowej, pojawiając się jako dynamiczne otwarcie kompozycji. Jabłko doskonale łączy się z różą, jaśminem, piwonią, cedrowym drzewem i zielonymi akordami, będąc wszechstronnym i demokratycznym składnikiem licznych kreacji.

Bergamotka sycylijska to odmiana olejku bergamotowego wytwarzana na Sycylii, gdzie klimat i gleba są nieco inne niż w Kalabrii. Sycylijska wersja bywa opisywana jako nieco słodsza, bardziej owocowa i mniej gorzka od kalabryjskiej — subtelna różnica, lecz doceniana przez wyspecjalizowanych kompozytorów zapachów. Sycylijska produkcja bergamotki jest mniejsza i mniej ustandaryzowana niż kalabryjska; surowiec jest stosowany zarówno w fine fragrance, jak i w aromaterapii. Jako nuta głowy, bergamotka sycylijska nadaje kompozycji radosny, śródziemnomorski otwieracz o delikatniejszym, słodszym charakterze.

Cytryna włoska to ogólne określenie cytryn uprawianych we Włoszech — od sycylijskich przez amalfitańskie po sardyńskie. Włochy mają bardzo długą tradycję uprawy cytrusów i są cenionym dostawcą olejków dla przemysłu perfumeryjnego. Olejki włoskie charakteryzują się na ogół wyrafinowanym, złożonym profilem — mniej jednostronnie kwaśnym niż argentyńskie czy hiszpańskie odpowiedniki, bogatszym w komponenty kwiatowe i terpenowe. W perfumerii cytryna włoska bywa używana jako synonim jakości i śródziemnomorskiego charakteru, często wymieniana w towarzystwie bergamotki i neroli.

Anyż gwiazdkowaty (Illicium verum) to wiecznie zielone drzewo pochodzące z południowych Chin i Wietnamu, którego charakterystyczne gwiazdkowate owoce zawierają olejek eteryczny bogaty w anetol. Zapach jest intensywny, słodki, korzenny i nieco bardziej złożony niż zapach anyżu właściwego -- z lekką nutą ciepła i drzewności. W perfumerii anyż gwiazdkowaty stosowany jest jako aromatyczna przyprawa zarówno w nutach top, jak i w sercach kompozycji orientalnych, fougère i wschodnich blend'ów. Roślina ta odgrywa istotną rolę w tradycyjnej medycynie chińskiej i kuchni azjatyckiej. Ciekawostką jest, że anyż gwiazdkowaty jest głównym naturalnym źródłem kwasu szikimowego, używanego w syntezie leków przeciwwirusowych takich jak oseltamivir (Tamiflu).

Lód to abstrakcyjna nuta olfaktoryczna oddająca sensoryczne doznanie niskiej temperatury i krystalicznej czystości. Budowana jest w perfumerstwie poprzez użycie składników takich jak mentol, keton miętowy, ozonowe związki czy specjalnie zaprojektowane cząsteczki syntetyczne nadające efekt chłodzący. Bywa stosowany w kompozycjach wodnych, cytrusowych i arktycznych jako intensyfikator świeżości. Nuta ta budzi skojarzenia z zamrożoną wodą, śniegiem i czystym górskim powietrzem w środku zimy.

Śliwka to jedna z klasycznych nut owocowych w perfumerii, niezmiennie obecna w kompozycjach orientalnych, owocowych i kwiatowych od XIX wieku. Jej profil zapachowy jest wyjątkowo złożony -- łączy soczystą, dojrzałą słodycz z lekko fermentowanym, alkoholowym podtekstem i delikatnym kwiatowym akcentem skórki. W piramidzie zapachowej pojawia się najczęściej jako nuta głowy, lecz jej naturalnie balsamiczny charakter nadaje jej trwałość godną nuty serca. Śliwka doskonale uzupełnia róże, aldehydy, drewno sandałowe i orientalne bazy, tworząc zmysłowe, dojrzałe kompozycje -- nie bez powodu bywa nazywana <<owocową wersją ambrą>>.

Kwiat pomarańczy to jeden z najstarszych i najbardziej wielowymiarowych składników perfumeryjnych — stosowany od wieków zarówno w postaci olejku neroli (z gorzkiej pomarańczy), jak i absolutu czy wody kwiatowej. Jego profil łączy biało-kwiatową słodycz z cytrusową przejrzystością i delikatną miodową głębią. Kwiat pomarańczy jest integralnym składnikiem klasycznych eaux de cologne i orientalnych kompozycji bliskowschodnich — w krajach arabskich woda kwiatowa (mazaher) jest elementem kultury stołowej. W perfumerii europejskiej używany zarówno na głowie (lżejsze destylaty), jak i w sercu (absolut). Jego wszechstronność sprawia, że pojawia się w tysiącach zapachów.

Kardamon zielony (Elettaria cardamomum) to aromatyczna roślina z rodziny imbirowatych, uprawiana przede wszystkim w Gwatemali, Indiach i Sri Lance. Olejek eteryczny z nasion zawiera głównie 1,8-cyneol (eukaliptol) i linalol, co tworzy charakterystyczny, świeży, lekko mentolowy i korzenno-słodki zapach. W perfumerii kardamon jest jednym z najczęściej stosowanych składników korzennych -- pojawia się jako dominująca nuta szczytowa w niezliczonych orientalnych, aromatycznych i świeżych fougère kompozycjach. Jego wielowymiarowy charakter -- łączący świeżość, korzenność i słodycz -- czyni go wyjątkowo elastycznym. Kardamon jest <<królową przypraw>> (gałka muszkatołowa jest <<królem>>) i znany jest w kuchniach od skandynawskiej po arabską. W kulturze arabskiej kawa z kardamonem (qahwa) to symbol gościnności.

Drewno naniesione (driftwood) to konceptualna nuta zapachowa nawiązująca do drewna, które przez długi czas unosiło się w morzu i zostało wyrzucone na plażę. Tego rodzaju drewno ma unikalny profil aromatyczny: jego naturalna żywiczność miesza się z solnością morskiej wody, słonecznym ciepłem i naturalną patynę wietrzenia. W perfumerstwie driftwood jest zwykle realizowany jako mieszanina morskich składników, suszonych drewnianych nut i mineralnych akcentów. Nuta ta doskonale wpisuje się w popularny nurt zapachów aquatycznych i plażowych, nadając im autentycznego, pozbawionego sztuczności charakteru przypominającego prawdziwy spacer po nadmorskiej plaży.

Mech dębowy (Evernia prunastri) to porost rosnący na korze dębu, cedru i innych drzew strefy umiarkowanej. Absolut pozyskiwany jest metodą ekstrakcji rozpuszczalnikowej i należy do najważniejszych surowców w historii perfumerii — był kluczowym składnikiem klasycznych kompozycji chypre i fougère, nadając im charakterystyczną, leśną ciemność. Ze względu na potencjał alergizujący wywoływany przez atranol i chloroatranol, stosowanie naturalnego absolutu mechu dębowego zostało w UE surowo ograniczone przez IFRA. Współcześnie zastępuje się go syntetycznymi odpowiednikami lub starannie oczyszczonymi frakcjami. Zapach jest ziemisty, nieco gorzki, głęboko leśny — jedyny w swoim rodzaju.

Mech jako nuta zapachowa w perfumerii to szerokie pojęcie obejmujące różne rodzaje mchów i porostów stosowanych dla oddania wilgotnego, leśnego charakteru zapachu. Najważniejszym składnikiem z tej kategorii jest mech dębowy (Evernia prunastri) — porost używany od stulecia w kompozycjach chyprowych i fougère, dziś regulowany ze względu na potencjał alergiczny. W nowoczesnej perfumerii mech bywa odtwarzany za pomocą syntetycznych składników lub naturalnych ekstraktów z innych gatunków. Wnosi do kompozycji wilgoć, mineralność i organiczną głębię, która kotwiczy bazę i nadaje jej lesistego, pierwotnego charakteru. Klasyczne kompozycje chyprowe opierały się na triadzie bergamot-mech dębowy-labdanum, która stała się fundamentem całej rodziny zapachowej.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.