Mirabelka to mała, zlota śliwka uprawiana przede wszystkim w Lotaryngii we wschodniej Francji, gdzie jest chroniona oznaczeniem geograficznym. W perfumerii oddaje jej sok dojrzały, słoneczny charakter -- połączenie słodyczy i subtelnej kwaskowatości przywołuje obraz cieplego letniego sadu. Nuta ta wnosi do kompozycji owocową lekkość, która doskonale komponuje się z kwiatami i zielonymi akcentami. Ciekawostką jest, że Lotaryngia odpowiada za blisko 70% swiatowej produkcji mirabelek, co czyni tę odmianę śliwki wyjątkowo lokalną i pielęgnowaną specjalnością.

Nuty owocowe to jedna z najobszerniejszych kategorii olfaktorycznych -- obejmuje wszystko, co przywołuje aromat świeżych lub dojrzałych owoców bez wskazania konkretnego gatunku. W perfumerii pełnią rolę ożywiającą i uatrakcyjniającą kompozycję, dodając jej słodyczy i przystępności. Są szczególnie popularne w segmencie floriental i fruity floral, gdzie współgrają z kwiatami i piętnami piżmowymi. Paradoksalnie większość syntetycznych związków owocowych -- estrów -- pochodzi z chemii laboratoryjnej, a nie z destylacji prawdziwych owoców, co pozwala perfumarzom kreować zapachy owoców, które w naturze niemal nie pachną.

Kasztan jadalny jest od tysięcy lat podstawą kuchni śródziemnomorskiej i góralskiej, a jego prażony aromat jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zapachów jesieni w Europie. W perfumerii nuta kasztanu odtwarza woń pieczonego owocu: ciepłą, orzechową, lekko dymną i ziemistą, z słodyczą mąki kasztanowej i chłodem leśnej ściółki. To nuta bazy lub serca, która dodaje kompozycjom jesiennej głębi i przytulnego ciepła. Szczególnie efektowna w połączeniu z vanilią, benzoesem, drzewem sandałowym i cedrem.

Akord gourmand to gotowy kompozytowy składnik zapachowy naśladujący doznania kulinarne -- ciasteczek, karmelu, czekolady lub owoców. W odróżnieniu od pojedynczych nut, akord jest gotową mieszanką kilku składników harmonijnie ze sobą połączonych. Koncepcja zapachów gourmand narodziła się w 1992 roku za sprawą <<Angel>> Thierry Muglera, który wprowadził bawełniany cukier (Ethylmaltol) i wyeliminował granicę między zapachem a jedzeniem. Dziś kompozycje gourmand to jeden z najpopularniejszych kierunków w perfumerstwie masowym i niszowym.

Akordy przyprawowe w perfumerii to szerokie pojęcie obejmujące całą paletę korzennych składników naturalnych i syntetycznych — od cynamonu, przez kardamon, po goździki i pieprz. Stanowią kluczowy element kompozycji orientalnych, fougère oraz wielu ciepłych, jesienno-zimowych zapachów. Przyprawy wnoszą do perfum dynamikę i złożoność, budując zarazem skojarzenia kulinarne i egzotyczne. W historii handlu korzeniami leży zresztą geneza wielu szlaków morskich i kontaktów kulturowych, które ukształtowały współczesną perfumerię. Użyte umiejętnie, nadają zapachom charakter, wyrazistość i niezapomnianą ciepłą głębię.

Drzewo sandałowe (Santalum album) jest jednym z najważniejszych surowców perfumeryjnych świata, stosowanym od ponad czterech tysięcy lat w Indiach, Chinach i na Bliskim Wschodzie do celów ceremonialnych, religijnych i kosmetycznych. Olejek z sandałowca białego zawiera przede wszystkim α-santalol i β-santalol — dwa terpeny odpowiadające za jego charakterystyczny, kremowy, nieco dymny i głęboko drewniany aromat. Najwyżej ceniony jest sandałowiec z regionu Mysore w stanie Karnataka w Indiach, choć jego dostępność drastycznie spadła z powodu nadmiernego wycinania i surowych przepisów indyjskich o ochronie. W perfumerstwie sandałowiec jest absolutnym klasykiem — pojawia się w większości orientalnych i drzewnych kompozycji jako niezastąpiony składnik bazowy.

Nuty pudrowe to kategoria doznań zapachowych kojarzona z kosmetykami, talkiem, pudrami do twarzy i delikatnymi perfumami retro. Ich profil jest miękki, suchy i kwiatowo-kremowy, często zbudowany z piżm, heliotropiny, irysów i waniliny. Evokują atmosferę eleganckich buduarów, szkatułek z biżuterią i delikatnych tkanin. W perfumerstwie pudrowy charakter zapachu może być subtelny i nowoczesny, lub wyraźny i nostalgiczny -- zależnie od użytych składników i ich proporcji.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.

Nuty balsamiczne to kategoria opisująca grupę zapachów charakteryzujących się ciepłem, słodkością i żywiczną głębią, wspólnymi dla balsamów, żywic i niektórych olejków korzeniowych. Termin ten obejmuje zarówno naturalne substancje jak labdanum, balsam peruwiański i benzoes, jak i syntetyczne kompozycje ambrowe. W perfumerii nuty balsamiczne pełnią funkcję stabilizatorów i ocieplających poduszek dla bardziej lotnych składników — budują bazę dającą długotrwałą obecność z miodowym, waniliowym lub dymnym podszyciem. To kwintesencja orientalnej tradycji zapachowej.