Jeżyna rośnie dziko w całej Europie, Azji i Ameryce Północnej, a jej owoce od wieków były zbierane przez ludność wiejską. Jej aromat jest bogatszy i bardziej złożony niż maliny, z ciemną, winną głębią i lekkim akcentem tanin i zieleni. W perfumerii nuta jeżyny stosowana jest zarówno w notach głowy, jak i serca, a nawet bazy przy ciemniejszych, żywicznych interpretacjach. Łączy się doskonale z różą, piżmiem, paczoulą i wanilią, tworząc zmysłowe, dojrzałe kompozycje o charakterze późnoletnim.

Liść mandarynki to składnik o profilu zdecydowanie odmiennym od olejku z owocu — zamiast słodkiej cytrusowości skórki, liście wnoszą zielony, lekko gorzki i trawiasty charakter. Petitgrain mandarin (olejek z liści i gałązek mandarynki) jest używany w perfumerii jako elegancka zielona nuta łącząca cechy petitgrain bigarade z mandarynkową owocową słodyczą. W kompozycjach odgrywa rolę łącznika między cytrusowymi nutami głowy a zielonymi lub kwiatowymi nutami serca. Dobrze współpracuje z bergamotką, neroli i nutami zielonej herbaty.

Jedwabne drzewo, zwane też akacją jedwabistą, kwitnie pierzastymi, różowawo-kremowymi kwiatostanami o subtelnym, pudrowym i słodkim zapachu. W perfumerii nuta kwiatów jedwabnego drzewa jest stosunkowo nowa i rzadka — odtwarzana bywa syntetycznie lub jako część złożonych akordów kwiatowych. Zapach wnosi do kompozycji miękkość i delikatność: coś pomiędzy nutą pudrową a różaną, z powiewną, pierzastą teksturą. Drzewo to jest atrakcją ogrodów botanicznych na całym świecie ze względu na efektowne, jedwabiste kwiatostany.

Jeden z najważniejszych surowców w historii perfumerii — szacuje się, że 80% zapachów z pierwszej połowy XX wieku zawierało naturalne ekstrakty jaśminowe. W perfumerii stosuje się głównie dwa gatunki: Jasminum grandiflorum (jaśmin królewski) i Jasminum sambac (jaśmin arabski). Absolut jaśminowy pozyskuje się z ręcznie zbieranych kwiatów — potrzeba około miliona kwiatów na zaledwie kilogram ekstraktu. Zapach jest intensywnie kwiatowy, kremowy i słodki, z charakterystyczną głębią nadawaną przez indol. W kompozycjach najczęściej występuje w nutach serca, gdzie nadaje romantyczny, odurzający charakter.

Kwiat pomarańczy to jeden z najstarszych i najbardziej wielowymiarowych składników perfumeryjnych — stosowany od wieków zarówno w postaci olejku neroli (z gorzkiej pomarańczy), jak i absolutu czy wody kwiatowej. Jego profil łączy biało-kwiatową słodycz z cytrusową przejrzystością i delikatną miodową głębią. Kwiat pomarańczy jest integralnym składnikiem klasycznych eaux de cologne i orientalnych kompozycji bliskowschodnich — w krajach arabskich woda kwiatowa (mazaher) jest elementem kultury stołowej. W perfumerii europejskiej używany zarówno na głowie (lżejsze destylaty), jak i w sercu (absolut). Jego wszechstronność sprawia, że pojawia się w tysiącach zapachów.

Cereus kwitnący nocą to potoczna nazwa Selenicereus grandiflorus — kaktusa o okazałych kwiatach otwierających się wyłącznie nocą i zamykających przed świtem. Jego zapach jest silny, egzotyczny i kremowo-kwiatowy, łączący słodycz wanilii z głębią kwiatów tropikalnych — zbliżony do tuberozy czy gardenii, lecz o jeszcze bardziej nocnym, tajemniczym charakterze. W perfumerii nuta ta bywa używana w zmysłowych, nocnych kompozycjach, które nawiązują do idei ulotności i wyjątkowości — skoro kwiat kwitnie tylko przez jedną noc.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Fasola tonka (Dipteryx odorata) to nasiona tropikalnego drzewa z rodziny motylkowatych, rosnącego w Ameryce Południowej -- szczególnie w Wenezueli i Brazylii. Charakterystyczny, słodki zapach zawdzięcza wysokiej zawartości kumaryny -- związku o charakterze waniliowym z akcentami migdałów, tytoniu i świeżo skoszonego siana. Kumaryna była jedną z pierwszych cząsteczek syntetycznie wyprodukowanych na potrzeby perfumerii (1868 r.), co uczyniło fasolę tonka pośrednim katalizatorem nowoczesnego przemysłu zapachowego. W perfumach fasola tonka jest klasyczną nutą bazową o ogromnej trwałości i złożoności -- zmysłowa, ciepła i aksamitna. Stosowana od klasycznych fougère po nowoczesne orientale. W USA kumaryna jest ograniczona w produktach spożywczych, jednak jej stosowanie w perfumach pozostaje powszechne.

Drzewo sandałowe Mysore to absolutna elita surowców perfumeryjnych — olejek pozyskiwany z sandałowców rosnących w regionie Mysore w stanie Karnataka w Indiach jest uznawany za niedościgniony standard jakości. Wysoka zawartość α-santalolu i β-santalolu (powyżej 90%) nadaje mu kremową pełnię, której żaden inny sandałowiec nie dorównuje. Historia Mysore związana z sandałowcem sięga XVIII wieku, gdy maharadżowie Mysore słynęli z pałaców aromatyzowanych tym właśnie drewnem. Dziś oryginalny sandałowiec Mysore jest niezwykle rzadki i drogi — większość olejków sprzedawanych pod tą nazwą to mieszanki lub produkty z innych regionów Indii.