Mandarynka sycylijska uprawiana jest na Sycylii — jednym z najważniejszych europejskich centrów produkcji cytrusów. Klimat śródziemnomorski, chłodne noce i gorące dni sprzyjają koncentracji związków aromatycznych w skórce owoców. Olejek sycylijski ceniony jest przez perfumerów za złożoność: łączy typową słodycz mandarynki z subtelną goryczką i kwiatowym podtonem zbliżonym do bergamotki. W fine fragrance stosowany zarówno jako otwieracz, jak i jako element podtrzymujący cytrusową świeżość przez dłuższy czas niż standardowe odpowiedniki.

Zamsz to delikatniejsza, bardziej miękka i mniej zwierzęca wersja nuty skórzanej w perfumerii. Nawiązuje do zapachu skóry zamszowej -- wyprawionej miękkiej skóry koziej, jagnięcej lub jelenia, charakteryzującej się aksamitną fakturą. W kompozycjach perfumeryjnych zamsz uzyskiwany jest przez odpowiednie wyważenie składników skórzanych z piżmami, drzewami i lekko pudrową strukturą. Popularność nuty zamszowej wzrosła wraz z nurtem <<quiet luxury>> w perfumerii -- gdzie elegancja wyraża się subtelnością, nie natarczywością. Zamsz świetnie komponuje się z irysem, cedrem i piżmem kaszmirowym. Ciekawostką jest, że zapach prawdziwego zamszu pochodzi po części z procesu garbowania i użytych olejów, a nie z samej skóry.

Liść fiołka pochodzi z rośliny Viola odorata — tej samej, której kwiaty są źródłem słodkiego, pudrowego aromatu. Sam liść ma jednak zupełnie inny charakter: zielony, chłodny i wodnisty, z wyraźną roślinną ostrością i lekką metaliczną nutą, przypominającą świeżo skoszony ogórek lub zroszoną łąkę. W perfumerii liść fiołka jest klasycznym składnikiem zielonych i kwiatowych głów oraz serc — wnosi ożywczą, naturalną świeżość, która otwiera i rozjaśnia kompozycję. Szczególnie ceniony w kompozycjach chyprowych i fougère, gdzie łączy się z innymi zielonymi akordami. Za charakterystyczny zapach odpowiada przede wszystkim 2,6-nonadienal — jeden z kluczowych związków aldehyd o silnym zielono-wodnistym profilu.

Kminek zwyczajny (Carum carvi) to dwuletnia roślina z rodziny selerowatych, powszechnie uprawiana w Europie Środkowej, Skandynawii i Azji. Olejek eteryczny z nasion zawiera głównie karwon i limonen, które tworzą charakterystyczny, lekko anyżowy, ziołowy i korzenny zapach. W perfumerii kminek jest składnikiem stosunkowo rzadkim -- poza Europą bywa traktowany jako specyfika regionalna. Dodaje kompozycjom ziołowo-korzennego wymiaru z nieco <<kuchennym>> i intymnym charakterem. Kminek jest tradycyjnym składnikiem polskiego, czeskiego i skandynawskiego chleba żytniego oraz likierów (kümmel), co sprawia, że jego zapach silnie rezonuje kulturowo. W perfumii bardziej nowoczesnej kminek pojawia się w herbalnych i ziołowych kompozycjach poszukujących europejskiej tożsamości.

Kolendra (Coriandrum sativum) to roślina z rodziny selerowatych, znana zarówno ze świeżych liści, jak i suchych nasion -- oba surowce mają zupełnie różne profile zapachowe. W perfumerii stosowany jest głównie olejek z nasion, który zawiera przede wszystkim linalol, tworząc świeży, cytrusowo-kwiatowy, lekko korzenny i drzewny zapach. Olejek kolendry jest klasycznym składnikiem wielu eaux de cologne i fougère, gdzie wnosi świeżość i elegancję. Z kolei świeże liście kolendry mają odmienny, intensywny, warzywno-cytrusowy zapach, który dla części ludzi jest nieznośny -- zjawisko to wiąże się z genetyczną wrażliwością na aldehydy w liściach. W perfumerii zazwyczaj chodzi o zapach nasion, a nie liści. Kolendra jest jedną z najstarszych znanych roślin aromatycznych -- jej ślady odnaleziono w egipskich grobowcach sprzed 3000 lat.

Rum jako nuta zapachowa odwołuje się do karaibskiego destylatu trzcinowego — słodkiego, ciepłego i egzotycznego. Profil różni się w zależności od stylu: biały rum jest lżejszy i słodszy, ciemny ma głębię beczki dębowej, wanilii i karmelu. W perfumerii rum pojawia się w orientalnych, plażowych i egzotycznych kompozycjach, gdzie wnosi ciepło i przytulność. Dobrze zestawia się z wanilią, tytoniowym tytoń, cytrusami i egzotycznymi kwiatami. To nuta powszechna w piramidach top i heart.