Nuty owocowe to jedna z najobszerniejszych kategorii olfaktorycznych -- obejmuje wszystko, co przywołuje aromat świeżych lub dojrzałych owoców bez wskazania konkretnego gatunku. W perfumerii pełnią rolę ożywiającą i uatrakcyjniającą kompozycję, dodając jej słodyczy i przystępności. Są szczególnie popularne w segmencie floriental i fruity floral, gdzie współgrają z kwiatami i piętnami piżmowymi. Paradoksalnie większość syntetycznych związków owocowych -- estrów -- pochodzi z chemii laboratoryjnej, a nie z destylacji prawdziwych owoców, co pozwala perfumarzom kreować zapachy owoców, które w naturze niemal nie pachną.

Oud, znany też jako agar lub drewno agarowe, to żywica tworząca się w rdzeniu drzew Aquilaria w reakcji na infekcję grzybiczą. To jeden z najdroższych surowców naturalnych na świecie — kilogram wysokiej jakości olejku może kosztować więcej niż złoto. Zapach oudu jest wyjątkowo złożony: ciemny, dymny, zwierzęcy, z nutą ziemi, drewna i słodkiej żywicy. W perfumerii Bliskiego Wschodu stosowany od stuleci jako samodzielny zapach i składnik attar. Na Zachodzie oud przeżywa renesans od lat 2000., stając się synonimem luksusowych, niszowych kompozycji. Różni się znacznie w zależności od regionu pochodzenia.

Nuty kwiatowe to kategoria ogólna, obejmująca szeroki spektrum aromatów wywodzących się z kwiatów — od lekkich i przeźroczystych po gęste i odurzające. Termin ten stosowany jest w opisach perfum, gdy bukiet kwiatowy jest na tyle złożony, że trudno wyodrębnić poszczególne składniki, lub gdy perfumer celowo tworzy nieokreślony kwiatowy akord synergiczny. Rodzina floral jest największą i najbardziej zróżnicowaną rodziną zapachową — może być świeża, miodowa, słodka, pudrowa, zielona lub zmysłowa. Stanowi fundament większości klasycznych i współczesnych kompozycji.

Akordy przyprawowe w perfumerii to szerokie pojęcie obejmujące całą paletę korzennych składników naturalnych i syntetycznych — od cynamonu, przez kardamon, po goździki i pieprz. Stanowią kluczowy element kompozycji orientalnych, fougère oraz wielu ciepłych, jesienno-zimowych zapachów. Przyprawy wnoszą do perfum dynamikę i złożoność, budując zarazem skojarzenia kulinarne i egzotyczne. W historii handlu korzeniami leży zresztą geneza wielu szlaków morskich i kontaktów kulturowych, które ukształtowały współczesną perfumerię. Użyte umiejętnie, nadają zapachom charakter, wyrazistość i niezapomnianą ciepłą głębię.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Nuty drzewne to szeroka kategoria olfaktoryczna obejmująca wszelkie aromaty kojarzące się z drewnem, korą i lasem — od lekkich, kremowych nut białego cedru po ciężkie, dymne akcenty palisandru. W perfumerii termin ten stosuje się zarówno dla naturalnych surowców (sandałowiec, wetiweria, paczula), jak i syntetycznych molekuł (Iso E Super, Ambrox). Drzewne bazy nadają kompozycjom trwałości i charakteru, będąc niemal niezbędnym elementem każdego zapachu. Ich siła polega na wszechstronności — są dyskretne lub dominujące, suche lub kremowe, jasne lub ciemne.

Kadzidło jako nuta zapachowa jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych w kulturze ludzkiej — towarzyszy rytuałom religijnym, medytacji i ceremonii od tysięcy lat, od Egiptu przez Grecję i Rzym po świątynie wschodnie i zachodnie. W perfumerii termin ten oznacza zarówno żywicę olibanumową, jak i syntetyczne cząsteczki odtwarzające dymno-żywiczną, mineralną aurę spalanej żywicy. Profil jest chłodny, dymny, lekko cytrynowy i pieprzny — niezwykła kombinacja sacrum i przejrzystości. Współcześnie kadzidło jest wszechobecne w perfumach orientalnych, minimalistycznych i uniseksualnych.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.