Kawa jako nuta zapachowa czerpie z wielowymiarowego aromatu prażonych ziaren Coffea arabica lub Coffea robusta. Jej profil jest złożony -- łączy palony, gorzki charakter z karmelem, czekoladą i kremowymi akordami. W perfumerii kawa stosowana jest zarówno w formie absolutu (concret z prażonych ziaren), jak i przez użycie syntetycznych składników imitujących jej aromat. Pojawia się w kompozycjach gourmand, orientalnych i skórzanych, gdzie buduje głębię i zmysłowość. Kawa jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych aromatów na świecie, a jej stosowanie w perfumach wywołuje natychmiastowe, pozytywne i energetyzujące skojarzenia. W świecie aromaterapii zapach kawy stosowany jest jako olfaktoryczny <<reset>> przy testowaniu zapachów -- neutralizuje senor po poprzednim wąchaniu.

Amaretto to włoski likier na bazie pestek moreli lub gorzkich migdałów, o charakterystycznym słodko-migdałowym aromacie. W perfumerii nuta amaretto jest odwzorowaniem tego słodkiego, ciepłego zapachu — migdałowego, z delikatnym waniliowym tłem i lekką alkoholową żywością. Pojawia się w słodkich orientalach, gourmandach i alkoholowych zapachach w stylu cocktail. Buduje warmth i słodkość kompozycji, jednocześnie nadając jej nieco wyrafinowaną, dorosłą głębię. To nuta synergiczna z wanilią, benzoesem i nutami drzewiastymi.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Lody to nuta zapachowa przywołująca aromat mrożonego deseru — kremowego, mlecznego i słodkiego, zazwyczaj z akcentami wanilii lub owoców. W perfumerii odtwarza się je za pomocą mieszanin syntetycznych zawierających laktony, heliotropinę i syntetyczne aldehydy mleczne, które razem tworzą efekt chłodnej, zmysłowej kremowości. To nuta doskonale wpisująca się w letnie, ulotne kompozycje o charakterze beztroskim i nostalgicznym. Pojawia się zarówno jako centralna oś lekkich perfum gourmandowych, jak i jako subtelny akcent chłodząco-kremowy w kompozycjach owocowych.

Herbatnik to nuta zapachowa z grupy gourmandowej, odtwarzająca aromat pieczonego, kruchego ciasteczka — suchą słodycz pszenicy, masła i cukru z lekką wanilią w tle. W perfumerii tę nutę buduje się zazwyczaj przy użyciu syntetycznych związków imitujących reakcję Maillarda, czyli karmelizowanie cukrów i prażenie mąki. Nie jest to zapach przesłodzony — ma w sobie wyrafinowaną prostotę domowego pieczenia. Nuta herbatnika pojawia się często w środku piramidy, gdzie dodaje ciepła i objętości floralno-orientalnym kompozycjom. Dobrze współgra z wanilią, migdałem, mlekiem i lekkimi piżmami.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Brązowy cukier to bardziej złożona i głębsza odmiana klasycznej nuty cukrowej, wzbogacona o melasowy i karmelowy charakter wynikający z naturalnych domieszek trzciny cukrowej. W perfumerstwie osiągany jest przez zestawienie etylomaltolu, nut karmelowych i lekkich dymnych akordów, tworzących ciepłe, wilgotne i apetyczne tło. W odróżnieniu od białego cukru, brązowy cukier ma wyraźniejszą głębię i pewien rustykalno-organiczny charakter. Jest niezastąpionym elementem ciepłych, orientalnych i gourmandowych kompozycji jesienno-zimowych.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.