Rum jako nuta zapachowa odwołuje się do karaibskiego destylatu trzcinowego — słodkiego, ciepłego i egzotycznego. Profil różni się w zależności od stylu: biały rum jest lżejszy i słodszy, ciemny ma głębię beczki dębowej, wanilii i karmelu. W perfumerii rum pojawia się w orientalnych, plażowych i egzotycznych kompozycjach, gdzie wnosi ciepło i przytulność. Dobrze zestawia się z wanilią, tytoniowym tytoń, cytrusami i egzotycznymi kwiatami. To nuta powszechna w piramidach top i heart.

Śliwka to jedna z klasycznych nut owocowych w perfumerii, niezmiennie obecna w kompozycjach orientalnych, owocowych i kwiatowych od XIX wieku. Jej profil zapachowy jest wyjątkowo złożony -- łączy soczystą, dojrzałą słodycz z lekko fermentowanym, alkoholowym podtekstem i delikatnym kwiatowym akcentem skórki. W piramidzie zapachowej pojawia się najczęściej jako nuta głowy, lecz jej naturalnie balsamiczny charakter nadaje jej trwałość godną nuty serca. Śliwka doskonale uzupełnia róże, aldehydy, drewno sandałowe i orientalne bazy, tworząc zmysłowe, dojrzałe kompozycje -- nie bez powodu bywa nazywana <<owocową wersją ambrą>>.

Creme Brulee to gourmandowa nuta zapachowa naśladująca aromat klasycznego deseru -- kremowej bazy waniliowej z chrupiącą, karmelizowaną skórką z palonego cukru. Jej profil łączy kremową wanilię, karmel i lekką dymną nutę spalonego cukru w jedną apetyczną całość. W perfumerstwie budowana jest z etylomaltolu, akordów waniliowych i lekkich dymno-karmelowych cząsteczek. Nuta ta jest kwintesencją luksusowego gourmand -- wyrafinowana słodycz z elementem kontrastu i dramy.

Orchidea jako nuta perfumeryjna jest w istocie kreacją czysto syntetyczną — zdecydowana większość gatunków rodziny Orchidaceae jest bezwonna, a te, które pachną, mają zazwyczaj aromaty trudne do ekstrakcji komercyjnej. Perfumowy archetyp orchidei jest aromatem wyobrażonym: kremowym, egzotycznym i słodko-waniliowym, z tropikalną zmysłowością. W perfumerii odtwarzana jest za pomocą różnych kombinacji waniliny, heliotropiny, musków i estrów. Nuta ta dominuje w kompozycjach orientalnych i kwiatowych skierowanych do kobiet.

Osmantus, znany w Chinach jako kwiat złota, to jeden z najbardziej wyjątkowych surowców perfumeryjnych wywodzących się z Azji. Jego maleńkie, kremowożółte kwiaty mają intensywny, niepowtarzalny aromat łączący morelę, brzoskwinię, herbatę i kwiatową delikatność. Absolut osmantusa jest trudny do pozyskania w dużych ilościach, a jego zapach różni się w zależności od metody ekstrakcji. W perfumerii pojawia się w kompozycjach orientalnych, kwiatowych i owocowych — szczególnie popularny w niszowych domach z Japonii i Chin.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Brązowy cukier to bardziej złożona i głębsza odmiana klasycznej nuty cukrowej, wzbogacona o melasowy i karmelowy charakter wynikający z naturalnych domieszek trzciny cukrowej. W perfumerstwie osiągany jest przez zestawienie etylomaltolu, nut karmelowych i lekkich dymnych akordów, tworzących ciepłe, wilgotne i apetyczne tło. W odróżnieniu od białego cukru, brązowy cukier ma wyraźniejszą głębię i pewien rustykalno-organiczny charakter. Jest niezastąpionym elementem ciepłych, orientalnych i gourmandowych kompozycji jesienno-zimowych.

Paczula (Pogostemon cablin) to roślina z rodziny jasnotowatych, uprawiana głównie w Indonezji i na Filipinach. Jej olejek eteryczny pozyskiwany jest z liści przez destylację parą wodną i należy do najbardziej charakterystycznych surowców perfumerskich — rozpoznawalny niemal natychmiast ze względu na ziemisty, intensywnie drzewny i ciepły zapach. Paczula jest nieodłącznie związana z estetyką lat 60. i 70. XX wieku, jednak w rękach współczesnych perfumerów zyskuje nowe oblicze. Świeży olejek ma profil nieco ostry i zielony, który z wiekiem łagodnieje i nabiera kremowej głębi — stąd cenione są dojrzałe, leżakowane partie surowca.

Oud, znany też jako agar lub drewno agarowe, to żywica tworząca się w rdzeniu drzew Aquilaria w reakcji na infekcję grzybiczą. To jeden z najdroższych surowców naturalnych na świecie — kilogram wysokiej jakości olejku może kosztować więcej niż złoto. Zapach oudu jest wyjątkowo złożony: ciemny, dymny, zwierzęcy, z nutą ziemi, drewna i słodkiej żywicy. W perfumerii Bliskiego Wschodu stosowany od stuleci jako samodzielny zapach i składnik attar. Na Zachodzie oud przeżywa renesans od lat 2000., stając się synonimem luksusowych, niszowych kompozycji. Różni się znacznie w zależności od regionu pochodzenia.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.