Grejpfrut (Citrus paradisi) to hybryda pomarańczy i pomelo, znana od XVIII wieku — jej nazwa pochodzi od groniastego układu owoców rosnących w kiściach jak winogrona. Olejek eteryczny ze skórki grejpfruta zawiera nootkatone — związek odpowiedzialny za charakterystyczną, musującą goryczkę — oraz linalol i inne monoterpeny. Grejpfrut stał się w XX wieku symbolem świeżości i czystości w perfumerii, szczególnie po popularyzacji zapachów sportowych i aquatycznych. Olejek ma jednak bardzo krótki czas trwania, dlatego perfumerzy często wspomagają go syntetycznym nootkatonem lub estrami grejpfrutowymi. Idealny otwieracz do sportowych, zielonych i wodnych kompozycji.

Bergamotka jest jednym z najbardziej wszechstronnych składników perfumeryjnych — olejek eteryczny tłoczony na zimno ze skórki owoców Citrus bergamia jest obecny w szacunkowo 30–40% wszystkich współczesnych kompozycji. Drzewo bergamotkowe pochodzi prawdopodobnie z Azji, ale uprawiane jest niemal wyłącznie w wąskim pasie wybrzeża kalabryjskiego w południowych Włoszech, gdzie mikroklimat jest niemożliwy do odtworzenia gdziekolwiek indziej. Bergamotka jest też nieodłącznym składnikiem herbaty Earl Grey, w której jej skórkę stosuje się od XIX wieku. W perfumerii wnosi świeżość, elegancję i subtelną kwiatowość, harmonizując niemal z każdą inną nutą — od cytrusowych po orientalne.

Pieprz czarny pochodzi z tropikalnych pnączy Piper nigrum uprawianych głównie w Indiach, Wietnamie i Indonezji. W perfumerii olejek pieprzowy jest niezwykle wszechstronny — jego pikantny, suchy charakter znakomicie ożywia zarówno świeże cytrusowe głowy, jak i głębsze serca kompozycji. Za kluczowy składnik zapachu odpowiada beta-kariofilen oraz inne terpenoidy, które różnią się od piperyny odpowiedzialnej za palący smak. Pieprz to jedna z najdłużej stosowanych przypraw w historii ludzkości, niegdyś cenniejsza od złota — co przełożyło się na jego symbolikę luksusu i egzotyki również w perfumerii. W nowoczesnych kompozycjach pojawia się zarówno w świeżych wodach kolońskich, jak i w wyrafinowanych orientalnych flakonach.

Irys (Iris pallida) dostarcza jednego z najcenniejszych surowców naturalnych — orris butter, czyli masła iriasowego, pozyskiwanego z suszonych i leżakowanych kłączy. Cały proces trwa od trzech do pięciu lat: kłącza muszą suszyć się przez wiele sezonów, zanim irones — kluczowe związki zapachowe — osiągną pełnię. Zapach orris butter jest absolutnie wyjątkowy: pudrowy, kremowy i kwiatowy, z chłodną, aksamitną głębią i subtelną nutą marchewkową. Irys jest jednym z najbardziej ekskluzywnych i kosztownych składników perfumerii — kilogram masła iriasowego może kosztować kilkanaście tysięcy euro.

Hedione (methyl dihydrojasmonate) to jeden z najbardziej przełomowych składników w historii perfumerii -- syntetyczna cząsteczka odkryta w latach 60. XX wieku przez Edouarda Demole'a. Oddaje kwiatową, jaśminową i nieco cytrusową świeżość o wyjątkowej przejrzystości, której nie sposób uchwycić z naturalnego surowca. Zasłynęła jako kluczowy składnik <<Eau Sauvage>> Christiana Diora (1966), rewolucjonizując sposób, w jaki perfumiarze postrzegali świeżość i przezroczystość zapachu. Co fascynujące, wykazuje zdolność aktywowania receptorów pheromonu TAAR5 u ludzi, co może tłumaczyć jej nieodpartą, zmysłową atrakcyjność.

Iso E Super to syntetyczna cząsteczka zapachowa o wyjątkowo złożonym i nieuchwytnym charakterze -- jest znana z tzw. efektu skóry, czyli zapachu wchodzącego w reakcję z ciepłem ciała w sposób niemal nieodróżnialny od własnego aromatu noszącego. Zapach jest drzewno-cedrowy, lekko dymny i fiołkowy, z aksamitną głębią. Użyta w dużych stężeniach bywa kontrowersyjna -- część ludzi nie wyczuwa jej w ogóle ze względu na swoistą anosmiję na tę cząsteczkę. Perfumiarz Geza Schoen spopularyzował ją jako główny składnik minimalistycznych kompozycji, takich jak <<Molecule 01>>.

Białe piżmo to szeroka rodzina syntetycznych związków zapachowych opracowanych jako bezpieczna i etyczna alternatywa dla naturalnego piżma pozyskiwanego z piżmowców (Moschus moschiferus). Charakteryzuje się czystym, pudrowym, delikatnie kremowym zapachem ze słabą nutą zwierzęcości i świeżości. Jest filarem nowoczesnej perfumerii -- pojawia się jako bazowa nuta ocieplająca i utrwalająca w niezliczonych kompozycjach. Białe piżma należą do różnych grup chemicznych, m.in. poliaminów i makrocyklicznych laktonów. Popularność tego składnika wynika z jego wszechstronności: doskonale komponuje się zarówno z kwiatami, owocami, jak i drewnem. Historyczna ciekawostka: zakaz stosowania niektórych nitropiżm w latach 90. przyspieszył gwałtowny rozwój nowej generacji białych piżm.

Wetiwer jawajski to odmiana olejku wetiwerowego pozyskiwanego z korzeni trawy Vetiveria zizanioides uprawianej na Jawie w Indonezji. Charakteryzuje się nieco łagodniejszym, bardziej drewnianym i mniej dymnym profilem niż wetiwer haitański czy reuniński, z subtelną, lekko słodką nutą w tle. Wysoka wilgotność i specyfika gleby Jawy nadają olejkowi charakterystyczną zieloną, mokrą głębię. W perfumerii pełni rolę trwałej, elegancko ziemistej bazy doskonale łączącej się z piżmem, drzewem sandałowym i cytrusami.

Paczula (Pogostemon cablin) to roślina z rodziny jasnotowatych, uprawiana głównie w Indonezji i na Filipinach. Jej olejek eteryczny pozyskiwany jest z liści przez destylację parą wodną i należy do najbardziej charakterystycznych surowców perfumerskich — rozpoznawalny niemal natychmiast ze względu na ziemisty, intensywnie drzewny i ciepły zapach. Paczula jest nieodłącznie związana z estetyką lat 60. i 70. XX wieku, jednak w rękach współczesnych perfumerów zyskuje nowe oblicze. Świeży olejek ma profil nieco ostry i zielony, który z wiekiem łagodnieje i nabiera kremowej głębi — stąd cenione są dojrzałe, leżakowane partie surowca.