Werbena cytrynowa (Aloysia citrodora) to krzew rosnący pierwotnie w Ameryce Południowej, sprowadzony do Europy przez hiszpańskich konkwistadorów w XVII wieku. Jej liście zawierają olejek bogaty w citral i limonen, nadający im intensywny, cytrynowy aromat z wyraźną ziołową podnutą, który jest bardziej trwały i złożony niż olejek ze skórek cytryny. W perfumerstwie werbena cytrynowa jest klasykiem — pojawia się w tradycyjnych eaux de cologne i zapachach prowansalskich, gdzie symbolizuje śródziemnomorski styl życia. Jedną z jej szczególnych właściwości jest zdolność do uwalniania aromatu pod wpływem ciepła, co sprawia, że perfumy z jej udziałem intensywniej pachną w ciągu gorącego letniego dnia.

Irys (Iris pallida) dostarcza jednego z najcenniejszych surowców naturalnych — orris butter, czyli masła iriasowego, pozyskiwanego z suszonych i leżakowanych kłączy. Cały proces trwa od trzech do pięciu lat: kłącza muszą suszyć się przez wiele sezonów, zanim irones — kluczowe związki zapachowe — osiągną pełnię. Zapach orris butter jest absolutnie wyjątkowy: pudrowy, kremowy i kwiatowy, z chłodną, aksamitną głębią i subtelną nutą marchewkową. Irys jest jednym z najbardziej ekskluzywnych i kosztownych składników perfumerii — kilogram masła iriasowego może kosztować kilkanaście tysięcy euro.

Liście fiołka to zupełnie odmienna nuta od kwiatu fiołka — zamiast słodkości i pudrowego charakteru, oferują ostrość, zieleń i roślinną surowość. Absolut liści fiołka (violet leaf absolute) pozyskuje się z liści Viola odorata metodą ekstrakcji heksanowej i jest jednym z najbardziej charakterystycznych zielonych surowców w perfumerii. Zapach jest intensywnie zielony, wilgotny i chłodny, z lekko ziemistym i jonowym podtonem. W kompozycjach stosowany bywa dla uzyskania efektu mokrej trawy, ogrodu po deszczu i żywej roślinności.

Drzewo sandałowe (Santalum album) jest jednym z najważniejszych surowców perfumeryjnych świata, stosowanym od ponad czterech tysięcy lat w Indiach, Chinach i na Bliskim Wschodzie do celów ceremonialnych, religijnych i kosmetycznych. Olejek z sandałowca białego zawiera przede wszystkim α-santalol i β-santalol — dwa terpeny odpowiadające za jego charakterystyczny, kremowy, nieco dymny i głęboko drewniany aromat. Najwyżej ceniony jest sandałowiec z regionu Mysore w stanie Karnataka w Indiach, choć jego dostępność drastycznie spadła z powodu nadmiernego wycinania i surowych przepisów indyjskich o ochronie. W perfumerstwie sandałowiec jest absolutnym klasykiem — pojawia się w większości orientalnych i drzewnych kompozycji jako niezastąpiony składnik bazowy.

Ambroxan to syntetyczna cząsteczka zapachowa zainspirowana ambroksydem -- substancją naturalnie występującą w ambrze szarej wydzielanej przez kaszaloty. Po raz pierwszy zsyntetyzowany przez firmę Firmenich, szybko stał się jednym z najważniejszych składników współczesnych perfum. Jego zapach jest ciepły, kremowy, skórowy i lekko morski, z wyraźną zwierzęcością, która sprawia wrażenie intymności i bliskości skóry. Ambroxan wykazuje wyjątkowe właściwości fiksujące i wzmacniające inne składniki kompozycji. Ciekawostką jest jego zdolność do działania odmiennie na różne osoby -- część populacji jest na niego anosmiczna (nie wyczuwa go), co czyni go cząsteczką o fascynującym wymiarze sensorycznym.