Kwiat pomarańczy to jeden z najstarszych i najbardziej wielowymiarowych składników perfumeryjnych — stosowany od wieków zarówno w postaci olejku neroli (z gorzkiej pomarańczy), jak i absolutu czy wody kwiatowej. Jego profil łączy biało-kwiatową słodycz z cytrusową przejrzystością i delikatną miodową głębią. Kwiat pomarańczy jest integralnym składnikiem klasycznych eaux de cologne i orientalnych kompozycji bliskowschodnich — w krajach arabskich woda kwiatowa (mazaher) jest elementem kultury stołowej. W perfumerii europejskiej używany zarówno na głowie (lżejsze destylaty), jak i w sercu (absolut). Jego wszechstronność sprawia, że pojawia się w tysiącach zapachów.

Różowy pieprz pochodzi z brazylijskiego drzewka Schinus terebinthifolia, spokrewnionego z nanercznikiem i pistacją — i podobnie jak pieprz peruwiański, nie ma botanicznego związku z prawdziwym pieprzem. Jego małe, różowo-czerwone jagody zawierają olejki eteryczne o delikatnym, złożonym profilu łączącym nuty pieprzu, cytrusów i świeżych kwiatów. W perfumerii stał się w ostatnich dekadach jednym z najczęściej stosowanych składników głowy — ceni się go za jasność, lekkość i zdolność do naturalnego rozświetlania kompozycji. Znakomicie współgra z cytrusami, różą, cedrem i białymi piżmami, co sprawia, że pojawia się w niezliczonej liczbie współczesnych zapachów. Jest symbolem nowoczesnej, śródziemnomorskiej lekkości w perfumerii.

Jałowiec pospolity (Juniperus communis) to krzew lub małe drzewo rosnące w całej półkuli północnej — od strefy śródziemnomorskiej po tundry arktyczne. W perfumerii surowce z gałązek i drewna jałowca różnią się od jagód: mają bardziej żywiczno-drzewny charakter, głębszy i mniej owocowy. Jest klasycznym składnikiem kompozycji fougère, nordyckich i drewnianych, budując obraz dzikiego, surowego krajobrazu. Szczególną rolę odgrywa w tradycji słowiańskiej i nordyckiej, gdzie jałowiec był symbolem ochrony i oczyszczenia. W przeciwieństwie do jagód, które lądują zazwyczaj w głowie, drewniane frakcje jałowca wzbogacają zarówno serce, jak i bazę kompozycji.

Kasztan jadalny jest od tysięcy lat podstawą kuchni śródziemnomorskiej i góralskiej, a jego prażony aromat jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zapachów jesieni w Europie. W perfumerii nuta kasztanu odtwarza woń pieczonego owocu: ciepłą, orzechową, lekko dymną i ziemistą, z słodyczą mąki kasztanowej i chłodem leśnej ściółki. To nuta bazy lub serca, która dodaje kompozycjom jesiennej głębi i przytulnego ciepła. Szczególnie efektowna w połączeniu z vanilią, benzoesem, drzewem sandałowym i cedrem.

Balsam peruwiański pozyskiwany jest z drzewa Myroxylon pereirae rosnącego w Ameryce Środkowej, głównie w Salwadorze — wbrew nazwie surowiec nigdy nie był produkowany w Peru, lecz eksportowany przez kolonialne porty na Pacyfiku. Jego zapach jest intensywnie słodki, waniliowo-cynamonowy i balsamiczny, z delikatnym smolistym akcentem i głębią orientalnych przypraw. W perfumerii balsam peruwiański jest stosowany od wieków jako fiksator i słodkie tło bazy, doskonale uzupełniając kadzidło, mirrę i drewna wschodnie. Ceniony jest również w kompozycjach orientalnych i chypre jako trwały, ciepły fundament.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.