Rum jako nuta zapachowa odwołuje się do karaibskiego destylatu trzcinowego — słodkiego, ciepłego i egzotycznego. Profil różni się w zależności od stylu: biały rum jest lżejszy i słodszy, ciemny ma głębię beczki dębowej, wanilii i karmelu. W perfumerii rum pojawia się w orientalnych, plażowych i egzotycznych kompozycjach, gdzie wnosi ciepło i przytulność. Dobrze zestawia się z wanilią, tytoniowym tytoń, cytrusami i egzotycznymi kwiatami. To nuta powszechna w piramidach top i heart.

Kardamon zielony (Elettaria cardamomum) to aromatyczna roślina z rodziny imbirowatych, uprawiana przede wszystkim w Gwatemali, Indiach i Sri Lance. Olejek eteryczny z nasion zawiera głównie 1,8-cyneol (eukaliptol) i linalol, co tworzy charakterystyczny, świeży, lekko mentolowy i korzenno-słodki zapach. W perfumerii kardamon jest jednym z najczęściej stosowanych składników korzennych -- pojawia się jako dominująca nuta szczytowa w niezliczonych orientalnych, aromatycznych i świeżych fougère kompozycjach. Jego wielowymiarowy charakter -- łączący świeżość, korzenność i słodycz -- czyni go wyjątkowo elastycznym. Kardamon jest <<królową przypraw>> (gałka muszkatołowa jest <<królem>>) i znany jest w kuchniach od skandynawskiej po arabską. W kulturze arabskiej kawa z kardamonem (qahwa) to symbol gościnności.

Szafran to najdroższy składnik zapachowy i kulinarny na świecie — pozyskuje się go ręcznie ze znamion kwiatów Crocus sativus, a zebranie jednego kilograma wymaga pracy przy około 150 000 kwiatach. Pochodzi z rejonu Bliskiego Wschodu, gdzie jest uprawiany od ponad 3500 lat, a największym producentem jest dziś Iran. W perfumerii szafran wnosi do kompozycji charakterystyczną metaliczno-skórzaną głębię z odcieniami palonego miodu, wosku i tytoniu, które czynią go niezastąpionym składnikiem orientalnych i oud-owych kompozycji. Za jego zapach odpowiadają głównie safranal i pikrokrocyna — związki niepowtarzalne w całym królestwie roślin. Wyjątkowa cena i intensywność sprawiają, że w perfumerii często stosuje się syntetyczne odpowiedniki lub wzbogacane ekstrakty.

Brzoskwinia pochodzi z Chin, gdzie uprawiana jest od ponad 4000 lat i gdzie uchodzi za symbol długowieczności i nieśmiertelności. W perfumerii jej zapach odtwarzany jest zarówno z naturalnych ekstraktów, jak i syntetycznych laktonów brzoskwiniowych (gamma-undecalactone), które nadają charakterystyczną, kremową słodycz. To jedna z najpopularniejszych nut owocowych, pojawiająca się zarówno w delikatnych kompozycjach kwiatowych, jak i w zmysłowych orientalach. Łączy w sobie słodycz i zmysłowość, czyniąc ją jednym z najważniejszych składników nowoczesnych perfum owocowo-kwiatowych.

Suszone owoce to nuta przywołująca aromat owoców pozbawionych wody -- rodzynek, daktyli, suszonych moreli, śliwek, fig i żurawin. Proces suszenia koncentruje cukry i związki aromatyczne, a fermentacja enzymatyczna nadaje im lekko winiasty, złożony charakter. W perfumerii ta nuta jest gęstsza, cieplejsza i bardziej intymna niż świeże owoce -- jej balsamiczność i <<starzejąca się>> słodycz doskonale harmonizuje z nutami drewna, kadzidła i ambrą. Orientalne tradycje perfumeryjne, szczególnie oud, od wieków czerpią inspirację z aromatyki suszonych owoców i pikantnych, słodkich bazarowych przypraw.

Cedr wirginijski pochodzi z Juniperus virginiana — jałowca wschodniokierycznego rosnącego na wschodzie Ameryki Północnej, potocznie zwanego czerwonym cedrem ze względu na kolor drewna. Olejek z tej rośliny jest jednym z najważniejszych surowców perfumeryjnych — znajdował się w użyciu od XVI wieku, gdy europejscy koloniści odkryli trwałe, aromatyczne drewno Ameryki. Charakterystyczna „ołówkowa” nuta cedru wirginijskiego pochodzi od związku o nazwie cedrol, który jest odpowiedzialny za suche, drzewne wrażenie typowe dla chłodnych szatni i drewnianych skrzynek na cygara. To jeden z najtrwalszych i najbardziej stabilnych surowców naturalnych stosowanych jako baza zapachowa.

Cynamon pozyskiwany jest z kory drzew cynamonowych -- przede wszystkim Cinnamomum verum (cynamon cejloński) lub Cinnamomum cassia (cynamon chiński). Olejek cynamonowy zawiera głównie aldehyd cynamonowy, który odpowiada za charakterystyczny, ciepły, słodki i korzenno-żywiczny zapach. W perfumerii cynamon jest jedną z najchętniej stosowanych nut orientalnych -- pojawia się zarówno jako nuta szczytowa (w ostrzejszej, świeższej formie korowej), jak i w sercach i bazach kompozycji orientalnych i korzennych. Jego historia sięga starożytności: był jedną z najbardziej pożądanych przypraw, cenioną przez Egipcjan, Greków i Arabów. Ciekawostką jest, że to co w sklepach sprzedawane jest jako <<cynamon>> to zazwyczaj tańsza kasja, a nie szlachetny cynamon cejloński.

Nuty mineralne to szerokie pojęcie obejmujące olfaktoryczne skojarzenia z minerałami, skałą, kamieniem i ziemią. Ich profil jest zazwyczaj zimny, suchy i pozbawiony ciepła organicznego -- przywołuje obrazy wapiennych jaskiń, nadmorskich skał obmywanych falami lub glinianych brzegów rzek. W perfumerstwie budowane są z użyciem związków ozonowych, eterów i specjalnie dobranych związków aromatycznych. Nadają kompozycjom ziemistość i mineralną surowość, popularną w niszowych i uniseksowych zapachach.

Kocanka włoska (Helichrysum italicum), zwana też nieśmiertelnikiem lub immortelle, rośnie na słonecznych, kamienistych zboczach regionów śródziemnomorskich — szczególnie obficie na Korsyce, Sardynii i dalmatyńskim wybrzeżu. Jej absolut charakteryzuje się wyjątkowym, rzadkim profilem zapachowym: połączenie miodu, curry, karmelu, metaliczności i suchych słomek jest niemal bez precedensu w świecie perfumerii. Kocanka zawiera diony i ketony odpowiedzialne za curry-karamelowy charakter, które czynią ją jednym z najtrudniejszych do harmonijnego wkomponowania składników. Stosowana ostrożnie, daje kompozycji unikalną, ciepłą głębię i niepowtarzalną tożsamość. Jej nazwa immortelle — nieśmiertelna — pochodzi od tego, że suszone kwiaty zachowują kolor i kształt przez lata.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Cedr atlaski rośnie w górach Atlas w Maroku i Algierii, gdzie tworzy rozległe, majestatyczne lasy. Olejek eteryczny z Cedrus atlantica jest jednym z klasycznych surowców w perfumerstwie zachodnim — stosowany od XIX wieku, jest szczególnie ceniony za swój suchy, lekko dymny charakter z wyraźną nutą „ołówkowego” drewna. Stosowany jest zarówno jako samodzielna nuta bazowa, jak i składnik kompozycji orientalnych, drzewnych i fougère. Warto zaznaczyć, że cedr atlaski jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem, co skłania coraz więcej perfumistów do stosowania syntetycznych odpowiedników, takich jak Cedramber czy Vertofix.

Fasola tonka (Dipteryx odorata) to nasiona tropikalnego drzewa z rodziny motylkowatych, rosnącego w Ameryce Południowej -- szczególnie w Wenezueli i Brazylii. Charakterystyczny, słodki zapach zawdzięcza wysokiej zawartości kumaryny -- związku o charakterze waniliowym z akcentami migdałów, tytoniu i świeżo skoszonego siana. Kumaryna była jedną z pierwszych cząsteczek syntetycznie wyprodukowanych na potrzeby perfumerii (1868 r.), co uczyniło fasolę tonka pośrednim katalizatorem nowoczesnego przemysłu zapachowego. W perfumach fasola tonka jest klasyczną nutą bazową o ogromnej trwałości i złożoności -- zmysłowa, ciepła i aksamitna. Stosowana od klasycznych fougère po nowoczesne orientale. W USA kumaryna jest ograniczona w produktach spożywczych, jednak jej stosowanie w perfumach pozostaje powszechne.

Paczula (Pogostemon cablin) to roślina z rodziny jasnotowatych, uprawiana głównie w Indonezji i na Filipinach. Jej olejek eteryczny pozyskiwany jest z liści przez destylację parą wodną i należy do najbardziej charakterystycznych surowców perfumerskich — rozpoznawalny niemal natychmiast ze względu na ziemisty, intensywnie drzewny i ciepły zapach. Paczula jest nieodłącznie związana z estetyką lat 60. i 70. XX wieku, jednak w rękach współczesnych perfumerów zyskuje nowe oblicze. Świeży olejek ma profil nieco ostry i zielony, który z wiekiem łagodnieje i nabiera kremowej głębi — stąd cenione są dojrzałe, leżakowane partie surowca.

Labdanum to żywica pozyskiwana z różanecznika Cistus ladanifer, rosnącego w basenie Morza Śródziemnego — głównie w Grecji, Hiszpanii i Maroku. Jej gęsty, ambrowaty i balsamiczno-skórzany profil jest jednym z najważniejszych w perfumerii — labdanum stanowi naturalne źródło ambry roślinnej i jest kluczowym składnikiem w akordach chypre i oriental. Starożytni Grecy zbierali żywicę, czesząc kozy pascące się w zaroślach cistusa. Dziś labdanum jest stosowane w formie absolutu lub żywicy i cenione za niezrównaną trwałość i głębię ambrowatego ciepła.