Cynamon pozyskiwany jest z kory drzew cynamonowych -- przede wszystkim Cinnamomum verum (cynamon cejloński) lub Cinnamomum cassia (cynamon chiński). Olejek cynamonowy zawiera głównie aldehyd cynamonowy, który odpowiada za charakterystyczny, ciepły, słodki i korzenno-żywiczny zapach. W perfumerii cynamon jest jedną z najchętniej stosowanych nut orientalnych -- pojawia się zarówno jako nuta szczytowa (w ostrzejszej, świeższej formie korowej), jak i w sercach i bazach kompozycji orientalnych i korzennych. Jego historia sięga starożytności: był jedną z najbardziej pożądanych przypraw, cenioną przez Egipcjan, Greków i Arabów. Ciekawostką jest, że to co w sklepach sprzedawane jest jako <<cynamon>> to zazwyczaj tańsza kasja, a nie szlachetny cynamon cejloński.

Kwiat pomarańczy to jeden z najstarszych i najbardziej wielowymiarowych składników perfumeryjnych — stosowany od wieków zarówno w postaci olejku neroli (z gorzkiej pomarańczy), jak i absolutu czy wody kwiatowej. Jego profil łączy biało-kwiatową słodycz z cytrusową przejrzystością i delikatną miodową głębią. Kwiat pomarańczy jest integralnym składnikiem klasycznych eaux de cologne i orientalnych kompozycji bliskowschodnich — w krajach arabskich woda kwiatowa (mazaher) jest elementem kultury stołowej. W perfumerii europejskiej używany zarówno na głowie (lżejsze destylaty), jak i w sercu (absolut). Jego wszechstronność sprawia, że pojawia się w tysiącach zapachów.

Kardamon zielony (Elettaria cardamomum) to aromatyczna roślina z rodziny imbirowatych, uprawiana przede wszystkim w Gwatemali, Indiach i Sri Lance. Olejek eteryczny z nasion zawiera głównie 1,8-cyneol (eukaliptol) i linalol, co tworzy charakterystyczny, świeży, lekko mentolowy i korzenno-słodki zapach. W perfumerii kardamon jest jednym z najczęściej stosowanych składników korzennych -- pojawia się jako dominująca nuta szczytowa w niezliczonych orientalnych, aromatycznych i świeżych fougère kompozycjach. Jego wielowymiarowy charakter -- łączący świeżość, korzenność i słodycz -- czyni go wyjątkowo elastycznym. Kardamon jest <<królową przypraw>> (gałka muszkatołowa jest <<królem>>) i znany jest w kuchniach od skandynawskiej po arabską. W kulturze arabskiej kawa z kardamonem (qahwa) to symbol gościnności.

Bergamotka jest jednym z najbardziej wszechstronnych składników perfumeryjnych — olejek eteryczny tłoczony na zimno ze skórki owoców Citrus bergamia jest obecny w szacunkowo 30–40% wszystkich współczesnych kompozycji. Drzewo bergamotkowe pochodzi prawdopodobnie z Azji, ale uprawiane jest niemal wyłącznie w wąskim pasie wybrzeża kalabryjskiego w południowych Włoszech, gdzie mikroklimat jest niemożliwy do odtworzenia gdziekolwiek indziej. Bergamotka jest też nieodłącznym składnikiem herbaty Earl Grey, w której jej skórkę stosuje się od XIX wieku. W perfumerii wnosi świeżość, elegancję i subtelną kwiatowość, harmonizując niemal z każdą inną nutą — od cytrusowych po orientalne.

Wanilia bourbońska pochodzi z Réunion (dawniej Île Bourbon) — wyspy na Oceanie Indyjskim, gdzie uprawia się jeden z najbardziej cenionych na świecie szczepów Vanilla planifolia. Jej aromat jest klasycznie waniliowy: bogaty, ciepły, kremowy z lekko korzenną i balsamiczną głębią, wyróżniającą się na tle innych odmian regionalnych. W perfumerii wanilia bourbońska uważana jest za standard jakości — jej ekstrakt lub absolut to składniki luksusowych kompozycji orientalnych i floralno-orientalnych. Fermentacja i suszenie strąków z Réunion nadają im charakterystyczną głębię i jakość, którą trudno zastąpić syntetycznie. To nuta ponadczasowa, ceniona przez pokolenia twórców i miłośników perfum.

Elemi to żywica pozyskiwana z drzewa Canarium luzonicum rosnącego na Filipinach, ceniona w perfumerii za wyjątkowo świeży, żywiczno-cytrynowy profil z pieprznym i delikatnym drzewnym tłem. Stosowana była już w starożytnym Egipcie jako składnik balsamowania i kadzideł, a w Europie renesansowej jako lakier i składnik maści. Jej powietrzność i lekka terpentynowa jasność sprawiają, że elemi nadaje się zarówno do nut top — gdzie ożywia i rozjaśnia — jak i do serca, gdzie wprowadza elegancką żywiczność. To surowiec wyjątkowo wszechstronny, chętnie stosowany przez twórców kompozycji orientalnych i cypryjskich.

Pralina to klasyczny element perfumerii gourmandowej — nuta inspirowana prażonymi orzechami (najczęściej migdałami lub orzechami laskowymi) karmelizowanymi w gorącym cukrze. W perfumach buduje się ją przy użyciu syntetycznych związków imitujących prażoną orzechowość w połączeniu z karmelowym aromatem maltolowym. Pralina jest jednocześnie słodka i głęboka, ciepła i złożona — jej profil różni się od czystego karmelu właśnie tą ziemistą, tłustą nutą orzechów. To jeden z najczęściej stosowanych składników w orientalnych perfumach europejskich i niszowych kompozycjach o charakterze luksusowym. W bazach zapachowych nadaje trwałość i apetyczną głębię.

Ambroxan to syntetyczna cząsteczka zapachowa zainspirowana ambroksydem -- substancją naturalnie występującą w ambrze szarej wydzielanej przez kaszaloty. Po raz pierwszy zsyntetyzowany przez firmę Firmenich, szybko stał się jednym z najważniejszych składników współczesnych perfum. Jego zapach jest ciepły, kremowy, skórowy i lekko morski, z wyraźną zwierzęcością, która sprawia wrażenie intymności i bliskości skóry. Ambroxan wykazuje wyjątkowe właściwości fiksujące i wzmacniające inne składniki kompozycji. Ciekawostką jest jego zdolność do działania odmiennie na różne osoby -- część populacji jest na niego anosmiczna (nie wyczuwa go), co czyni go cząsteczką o fascynującym wymiarze sensorycznym.

Drewno gwajakowe pochodzi z Bulnesia sarmientoi, drzewa rosnącego w Gran Chaco — suchym regionie Ameryki Południowej obejmującym Argentynę, Paragwaj i Boliwię. Jego olejek eteryczny jest wyjątkowy ze względu na intensywną, różowo-drzewną woń, która w naturalny sposób łączy aspekty kwiatowe z drzewnymi. W perfumerstwie drewno gwajakowe jest cenione jako składnik tworzący naturalny pomost między sercem kwiatowym a drzewną bazą kompozycji. Niestety, nadmierne wycinanie drzew spowodowało, że Bulnesia sarmientoi znalazła się na liście gatunków zagrożonych CITES, co skłoniło branżę perfumeryjną do poszukiwania zrównoważonych źródeł lub syntetycznych alternatyw.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.