Nuta cytrusów to w perfumerii skrót myślowy obejmujący cały wachlarz aromatów skórek owoców z rodzaju Citrus: cytryny, pomarańczy, bergamotki, grejpfruta, limonki, mandarynki i im pokrewnych. Nie jest to jeden surowiec, lecz wieloskładnikowy akord tworzący wrażenie świeżości i orzeźwienia. Cytrusy są tradycyjnie nutą głowy — ich olejki eteryczne parują szybko i nadają kompozycji żywy, radosny wstęp. Historycznie cytrusowe eaux de cologne budowane były wyłącznie lub głównie na tych nutach. Współcześnie chemicy zapachów opracowują mikrokapsułkowane cytrusy i zakotwiczone esterowe odpowiedniki, które wydłużają trwałość tych naturalnie ulotnych aromatów.

Gruszka jako owoc znana jest w Europie od co najmniej 3000 lat, a jej aromat to jeden z najbardziej lubianych w perfumerii owocowej. Charakterystyczna woń gruszki tworzona jest przez ester o nazwie octan etylu i metylocyklopentenolone, które razem dają efekt świeżej, wodnistej soczystości. W perfumerii nuta gruszy otwiera kompozycje subtelnie i elegancko, znacznie delikatniej niż jabłko czy brzoskwinia. Szczególnie ceniona jest w perfumach kwiatowo-owocowych i cedzrowo-zielonych, gdzie jej przezroczystość pozwala innym nutom rozwinąć się bez dominacji.

Heliotrop wonny (Heliotropium arborescens) to roślina o intensywnie pachnących kwiatach, których aromat zdominowany jest przez piperonal — aldehyd o charakterystycznym, migdałowo-waniliowym zapachu. Nazwa pochodzi od greckich słów oznaczających słońce i obrót — kwiaty podążają za słońcem. W perfumerii heliotrop jest klasykiem pudrowatości: ciepły, słodki i bezpretensjonalny, doskonale komponuje się z różą, fiołkiem i nutami gourmand. Kluczowy składnik wielu klasycznych francuskich zapachów z końca XIX i początku XX wieku. Naturalny surowiec jest rzadki — zapach odtwarzany syntetycznie.

Kardamon zielony (Elettaria cardamomum) to aromatyczna roślina z rodziny imbirowatych, uprawiana przede wszystkim w Gwatemali, Indiach i Sri Lance. Olejek eteryczny z nasion zawiera głównie 1,8-cyneol (eukaliptol) i linalol, co tworzy charakterystyczny, świeży, lekko mentolowy i korzenno-słodki zapach. W perfumerii kardamon jest jednym z najczęściej stosowanych składników korzennych -- pojawia się jako dominująca nuta szczytowa w niezliczonych orientalnych, aromatycznych i świeżych fougère kompozycjach. Jego wielowymiarowy charakter -- łączący świeżość, korzenność i słodycz -- czyni go wyjątkowo elastycznym. Kardamon jest <<królową przypraw>> (gałka muszkatołowa jest <<królem>>) i znany jest w kuchniach od skandynawskiej po arabską. W kulturze arabskiej kawa z kardamonem (qahwa) to symbol gościnności.

Arcydzięgiel, zwany też dzięgielem lekarskim, to imponująca roślina z rodziny selerowatych rosnąca dziko w wilgotnych, chłodnych rejonach Europy Północnej i Azji. W perfumerii stosuje się zarówno olejek eteryczny z nasion, jak i absolut z korzenia, które różnią się profilem — nasiona są bardziej korzenne i pieprzne, a korzeń głębszy, ziemisty i żywiczny. Arcydzięgiel był ceniony przez mnichów karmelitów i jest składnikiem historycznych nalewek leczniczych, co nadaje mu wyjątkową kulturową aurę. W kompozycjach zapachowych wnosi charakterystyczny ziołowo-korzenny akcent budujący pomosty między głową a sercem lub nadający kompozycji niepokojącej, archaicznej głębi. Jest klasycznym składnikiem tradycyjnych wód kolońskich i nowoczesnych zapachów unisex.

Jeden z najważniejszych surowców w historii perfumerii — szacuje się, że 80% zapachów z pierwszej połowy XX wieku zawierało naturalne ekstrakty jaśminowe. W perfumerii stosuje się głównie dwa gatunki: Jasminum grandiflorum (jaśmin królewski) i Jasminum sambac (jaśmin arabski). Absolut jaśminowy pozyskuje się z ręcznie zbieranych kwiatów — potrzeba około miliona kwiatów na zaledwie kilogram ekstraktu. Zapach jest intensywnie kwiatowy, kremowy i słodki, z charakterystyczną głębią nadawaną przez indol. W kompozycjach najczęściej występuje w nutach serca, gdzie nadaje romantyczny, odurzający charakter.

Białe piżmo to szeroka rodzina syntetycznych związków zapachowych opracowanych jako bezpieczna i etyczna alternatywa dla naturalnego piżma pozyskiwanego z piżmowców (Moschus moschiferus). Charakteryzuje się czystym, pudrowym, delikatnie kremowym zapachem ze słabą nutą zwierzęcości i świeżości. Jest filarem nowoczesnej perfumerii -- pojawia się jako bazowa nuta ocieplająca i utrwalająca w niezliczonych kompozycjach. Białe piżma należą do różnych grup chemicznych, m.in. poliaminów i makrocyklicznych laktonów. Popularność tego składnika wynika z jego wszechstronności: doskonale komponuje się zarówno z kwiatami, owocami, jak i drewnem. Historyczna ciekawostka: zakaz stosowania niektórych nitropiżm w latach 90. przyspieszył gwałtowny rozwój nowej generacji białych piżm.

Migdał jest jednym z najstarszych znanych człowiekowi drzew owocowych, uprawianych od ponad 5000 lat na terenach Bliskiego Wschodu i Śródziemnomorza. Jego aromat w perfumerii jest ciepły, pudrowy i mlecznie słodki, tworzony przez benzaldehyd i heliotropinę w połączeniu z laktonami. Nuta migdałowa pojawia się zarówno w lekkich, kwiatowych kompozycjach, jak i w ciężkich orientalach i gourmandach, wykazując niezwykłą wszechstronność. Migdał jest też symbolem szczęścia w kulturze śródziemnomorskiej, co czyni tę nutę wyjątkowo bogatą w kulturowe konotacje.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.