Zielony lilak to wariant nuty bzu skupiający się na zielonym, liściastym i ozony cznym aspekcie rośliny, a nie na jej słodkiej kwiatowości. Buduje się go z zielonych aldehydów, octowej nuty i lekkich składników mchowych, tworząc zapach bliższy świeżo zerwanym gałązkom niż kwitnącym kiściom. W perfumerii pełni rolę eleganckiego, chłodnego akcentu zieleni — typowego dla angielskich fougère i klasycznych wód kolońskich. Zestawiony z lżejszymi nutami cytrusowymi lub ziołowymi, wzmacnia wrażenie ogrodowej świeżości. To nuta dla znawców, doceniająca subtelność zamiast intensywności.

Liść herbaty to nuta zapachowa odwołująca się do aromatu suchego lub świeżego liścia krzewu Camellia sinensis — zanim jeszcze trafi do zaparzenia. W odróżnieniu od naparu herbaty, świeży liść charakteryzuje się wyraźniejszą, roślinną zielonością, trawiastą suchością i chłodną, lekko cierpką czystością. W perfumerii ta nuta dodaje kompozycjom naturalności i świeżości, szczególnie cenionych w głowach zapachów unisex i wodach kolońskich. Doskonale harmonizuje z bergamotem, zielonymi akordami i jaśminem. Jest składnikiem popularnym szczególnie w japońskiej i zachodniej perfumerii niszowej, gdzie odwołania do botaniki i rytuału parzenia herbaty stały się ważnym estetycznym motywem.

Piwonia jest jedną z ulubionych nut współczesnej perfumerii — mimo że naturalny absolut kwiatu piwonii jest bardzo trudny do pozyskania komercyjnie, jej syntetyczne odwzorowanie jest jednym z najpopularniejszych akordów kwiatowych ostatnich dekad. Zapach piwonii jest świeży, delikatnie różany i lekko zielony — bliższy bieli niż ciepłej czerwieni, bardziej jasny niż głęboki. Synteza zapachu piwonii bazuje na linalolu, geraniolu, aldehydach i lekkich estrach owocowych. Pojawia się w niezliczonych komercyjnych i niszowych zapachach damskich.

Kwiat brzoskwini emanuje zapachem kojarzącym się z ciepłem późnej wiosny — słodkim, miękkim i subtelnym. W naturze kwiaty Prunus persica mają delikatny, lekko migdałowy i owocowy aromat, który w perfumerii odtwarzany jest przez kompozycje zawierające laktony brzoskwiniowe, nerolinę i inne estry. Nuta ta pojawia się w zapachach florientalnych, owocowych floral i romantycznych kompozycjach damskich. Łączy w sobie słodycz dojrzałego owocu z delikatnością kwiatu — efekt zawsze elegancki i kobiecy.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.

Wisteria (glicynia) to jeden z najbardziej spektakularnych kwitnących pnączy, której zwisające kiście kwiatów emanują intensywnym, słodko-kwiatowym zapachem z elementami wanilii i zieleni. W perfumerii nuta wisterii jest syntetyczną rekonstrukcją — absolutum jest praktycznie niedostępne ze względu na trudność ekstrakcji. Jej profil jest zazwyczaj słodki, pudrowy i delikatnie zielony, z podtekstem jaśminowo-bzowym. Często pojawia się w romantycznych zapachach wiosennych, orientalno-kwiatowych i eleganckich florientach. Wnosi do kompozycji nostalgiczną, poetycką nutę.

Petitgrain to olejek eteryczny destylowany z liści i młodych gałązek gorzkiej pomarańczy lub innych drzew cytrusowych — jego nazwa pochodzi od starych procesów produkcji, gdy pozyskiwano go z małych, niedojrzałych owoców (fr. petit grain — małe ziarno). Zapach jest bardziej zielony i drzewisty niż neroli czy bergamotki, z wyraźną trawiastą, nieco aromatyczną nutą. W perfumerstwie jest ceniony jako składnik nadający kompozycjom maskulinistyczną, suchą elegancję — pojawia się licznie w zapachach dla mężczyzn i klasycznych eau de cologne. Najwyżej cenione są odmiany petitgrain paraguajskiego, który uznawany jest za standard jakości w branży.

Osmantus chiński — odmiana aurantiacus, rozpoznawalna po pomarańczowych kwiatach — jest uważany za szczególnie bogatą i intensywną wersję osmantusa, z mocniejszym akcentem owocowym i żywicznym. W tradycyjnej kulturze chińskiej jest symbolem jesieni i stosowany bywa do aromatyzowania herbaty i win. Ekstrakcja absolutu osmantusa chińskiego jest czasochłonna i kosztowna — stąd jego rzadkość na rynku surowców. W perfumerii pojawia się w nutach bazy i serca, nadając kompozycjom orientalną głębię i owocową gęstość.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.