Lawenda jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i wszechstronnych surowców perfumeryjnych na świecie, a olejek eteryczny z Lavandula angustifolia należy do najczęściej stosowanych w przemyśle. Uprawiana głównie w Prowansji, Bułgarii i Anglii, dostarcza surowca o profilu świeżym, kwiatowo-ziołowym i lekko kamforowym, z balsamicznym finiszem. Jest fundamentem klasycznej rodziny fougère i nieodłącznym elementem zapachów męskich. Aromaterapeutyczna rola lawendy sprawiła, że kojarzona jest ze spokojem i relaksem — efekt potwierdzony badaniami naukowymi.

Gałka muszkatołowa pochodzi z drzewa muszkatołowca (Myristica fragrans), rosnącego na Wyspach Banda (dawnych Wyspach Korzennych) w Indonezji. Olejek eteryczny zawarty w nasionach zawiera miristicynę, eugenol i safrol, które tworzą ciepły, korzenny, lekko słodki i drzewny zapach z pikantnymi akcentami. W perfumerii gałka muszkatołowa pełni ważną funkcję zarówno w nutach szczytowych (jej ostrość jest wyraźna na początku), jak i w sercach orientalnych i korzeni. Stanowi klasyczny składnik orientalnych i korzeniowych kompozycji, od dawnych eaux de cologne po współczesne ambrowe kreacje. Historycznie była tak cenna, że stała się przyczyną wojen kolonialnych -- Holendrzy przez stulecia utrzymywali monopol na handel gałką muszkatołową. Kwiat gałki muszkatołowej (macis) jest odrębnym składnikiem o subtelniejszym profilu.

Szałwia lekarska towarzyszy człowiekowi od tysiącleci jako zioło lecznicze, przyprawowe i rytualne — jej łacińska nazwa Salvia pochodzi od słowa oznaczającego uzdrawianie. Olejek eteryczny zawiera tujon, cyneol i kamfor, co nadaje mu intensywny, ziołowo-kamforowy profil z ciepłym żywicznym tłem. W perfumerii szałwia jest wszechstronnym składnikiem: pojawia się w aromatycznych fougère jako sercowa nuta, w orientalnych jako korzenna głębia, a w akwatycznych jako wyrazisty zielony kontrast. To jeden z filarów tradycji śródziemnomorskiej w sztuce tworzenia zapachów.

Bergamotka jest jednym z najbardziej wszechstronnych składników perfumeryjnych — olejek eteryczny tłoczony na zimno ze skórki owoców Citrus bergamia jest obecny w szacunkowo 30–40% wszystkich współczesnych kompozycji. Drzewo bergamotkowe pochodzi prawdopodobnie z Azji, ale uprawiane jest niemal wyłącznie w wąskim pasie wybrzeża kalabryjskiego w południowych Włoszech, gdzie mikroklimat jest niemożliwy do odtworzenia gdziekolwiek indziej. Bergamotka jest też nieodłącznym składnikiem herbaty Earl Grey, w której jej skórkę stosuje się od XIX wieku. W perfumerii wnosi świeżość, elegancję i subtelną kwiatowość, harmonizując niemal z każdą inną nutą — od cytrusowych po orientalne.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.

Geranium zapachowe (Pelargonium graveolens) to jedna z najcenniejszych roślin w arsenale naturalnej perfumerii — olejek eteryczny z jego liści ma wyjątkowo złożony profil: różany, zielony, lekko mentolowy i ziołowy jednocześnie. Olejek pozyskuje się z całej zielnej masy przez destylację parową i jest ceniony jako naturalna alternatywa lub uzupełnienie drogiego olejku różanego. Pelargonium ma kluczowe znaczenie w przemyśle kosmetycznym i perfumeryjnym. Warianty z różnych regionów uprawy różnią się chemicznie — stąd geranium bourbońskie z Reunion bywa traktowane jako osobna nuta.

Rosyfolia to nazwa handlowa olejku eterycznego z geranium różowego (Pelargonium graveolens), stosowanego powszechnie jako substytut lub uzupełnienie olejku różanego. Jego zapach łączy różaność z zieloną świeżością, odrobiną cytrusowości i miętową nutą, tworząc profil jaśniejszy i bardziej przystępny niż klasyczne różane absolutum. Geranium różowe uprawiane jest głównie na Reunionie, w Egipcie i Maroku, a za różaność zapachu odpowiada geraniol. W perfumerii pełni rolę pomostową między nutami kwiatowymi a zielonymi, nadając kompozycjom świetlisty, świeży charakter. Często używana w perfumach unisex i letnich florach.

Mahonial to syntetyczna molekuła zapachowa z grupy laktonów, ceniona w perfumerii za zdolność do odwzorowania świeżych, kwiatowych nut o kremowej głębi. Jej zapach opisuje się jako biało-kwiatowy, delikatnie pudrowy i aksamitny — z nutami frezji, lipy i lekkiego musku. Jest składnikiem stosowanym do tworzenia akordów kwiatowych o miękkiej, powietrznej teksturze, popularnych w nowoczesnych kompozycjach feminijnych. Mahonial działa synergicznie z innymi laktonami i muskami, wzmacniając ich projekcję i trwałość.

Cocoapulse to zastrzeżona syntetyczna cząsteczka zapachowa firmy Givaudan, stworzona specjalnie do odtworzenia bogatego, autentycznego aromatu kakao w kompozycjach zapachowych. Jej profil jest głęboki, kakaowy i ciemny, z niuansami gorzkich ziaren i słodkiej czekolady mlecznej jednocześnie. Stosowana jako kluczowy składnik w intensywnych, orientalnych i gourmandowych kompozycjach, gdzie tradycyjne składniki czekoladowe nie oddają wystarczającej głębi. Cocoapulse umożliwia perfumiarzom tworzenie autentycznych czekoladowych kompozycji z uderzającą intensywnością.

Fasola tonka (Dipteryx odorata) to nasiona tropikalnego drzewa z rodziny motylkowatych, rosnącego w Ameryce Południowej -- szczególnie w Wenezueli i Brazylii. Charakterystyczny, słodki zapach zawdzięcza wysokiej zawartości kumaryny -- związku o charakterze waniliowym z akcentami migdałów, tytoniu i świeżo skoszonego siana. Kumaryna była jedną z pierwszych cząsteczek syntetycznie wyprodukowanych na potrzeby perfumerii (1868 r.), co uczyniło fasolę tonka pośrednim katalizatorem nowoczesnego przemysłu zapachowego. W perfumach fasola tonka jest klasyczną nutą bazową o ogromnej trwałości i złożoności -- zmysłowa, ciepła i aksamitna. Stosowana od klasycznych fougère po nowoczesne orientale. W USA kumaryna jest ograniczona w produktach spożywczych, jednak jej stosowanie w perfumach pozostaje powszechne.

Klon w perfumerii kojarzony jest przede wszystkim z syropem klonowym — słodkim, karmelowym aromatem Acer saccharum, czyli klonu cukrowego. Samo drewno klonowe ma delikatny, lekko słodkawy zapach, jednak w praktyce perfumerzy sięgają po syntetyczne molekuły oddające charakterystyczną nutę syropu. Akord klonowy pojawia się w kompozycjach gourmand i orientalnych, gdzie wzmacnia słodycz bazy. W nowoczesnej niszowej perfumerii klon bywa stosowany jako nieoczywisty element łączący nuty drzewne z gourmandowymi.

Ambrofix to zastrzeżona nazwa handlowa syntetycznej molekuły stworzonej przez firmę Givaudan, będącej biosyntetyczną wersją Ambroxanu. Jej profil zapachowy jest ciepły, morski i lekko drzewny -- bardzo zbliżony do klasycznej ambry, lecz z większą przejrzystością i rozległością. Ambrofix jest wyjątkowo ceniony za swoją zdolność do wzmacniania innych składników kompozycji -- działa jak olfaktoryczny wzmacniacz, amplifikując sąsiednie nuty i poprawiając ich trwałość. Co interesujące, Ambrofix jest produkowany metodą biosyntezy z naturalnego squalenu, co czyni go bardziej <<zielonym>> wyborem niż tradycyjne molekuły syntetyczne.

Paczula (Pogostemon cablin) to roślina z rodziny jasnotowatych, uprawiana głównie w Indonezji i na Filipinach. Jej olejek eteryczny pozyskiwany jest z liści przez destylację parą wodną i należy do najbardziej charakterystycznych surowców perfumerskich — rozpoznawalny niemal natychmiast ze względu na ziemisty, intensywnie drzewny i ciepły zapach. Paczula jest nieodłącznie związana z estetyką lat 60. i 70. XX wieku, jednak w rękach współczesnych perfumerów zyskuje nowe oblicze. Świeży olejek ma profil nieco ostry i zielony, który z wiekiem łagodnieje i nabiera kremowej głębi — stąd cenione są dojrzałe, leżakowane partie surowca.