Migdał jest jednym z najstarszych znanych człowiekowi drzew owocowych, uprawianych od ponad 5000 lat na terenach Bliskiego Wschodu i Śródziemnomorza. Jego aromat w perfumerii jest ciepły, pudrowy i mlecznie słodki, tworzony przez benzaldehyd i heliotropinę w połączeniu z laktonami. Nuta migdałowa pojawia się zarówno w lekkich, kwiatowych kompozycjach, jak i w ciężkich orientalach i gourmandach, wykazując niezwykłą wszechstronność. Migdał jest też symbolem szczęścia w kulturze śródziemnomorskiej, co czyni tę nutę wyjątkowo bogatą w kulturowe konotacje.

Czarna porzeczka to krzew rosnący dziko w Europie i Azji, ceniony za intensywne, aromatyczne owoce bogate w witaminę C. Jej zapach jest jednym z najbardziej charakterystycznych i rozpoznawalnych w świecie roślin: cierpki, zielony, lekko siarkowy aromat liści kontrastuje z ciemną, dżemową słodyczą owoców. W perfumerii stosuje się zarówno naturalny ekstrakt z pąków kwiatowych (bourgeons de cassis), jak i syntetyczne odtworzenia tego aromatu. To jedna z najpopularniejszych nut w perfumerii europejskiej, otwierająca tysiące kompozycji kwiatowo-owocowych swoją żywą, elektryzującą świeżością.

Bergamotka jest jednym z najbardziej wszechstronnych składników perfumeryjnych — olejek eteryczny tłoczony na zimno ze skórki owoców Citrus bergamia jest obecny w szacunkowo 30–40% wszystkich współczesnych kompozycji. Drzewo bergamotkowe pochodzi prawdopodobnie z Azji, ale uprawiane jest niemal wyłącznie w wąskim pasie wybrzeża kalabryjskiego w południowych Włoszech, gdzie mikroklimat jest niemożliwy do odtworzenia gdziekolwiek indziej. Bergamotka jest też nieodłącznym składnikiem herbaty Earl Grey, w której jej skórkę stosuje się od XIX wieku. W perfumerii wnosi świeżość, elegancję i subtelną kwiatowość, harmonizując niemal z każdą inną nutą — od cytrusowych po orientalne.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Tuberoza należy do najbardziej odurzających i luksusowych składników w klasycznej perfumerii. Pochodzi z Meksyku, gdzie uprawiano ją na długo przed kolonizacją europejską; do Europy trafiła w XVI wieku, szybko stając się symbolem zmysłowości i luksusu. Absolut tuberozy pozyskuje się metodą ekstrakcji rozpuszczalnikowej — kwiaty są tak delikatne, że tradycyjna destylacja parą jest niemożliwa. Jej profil zapachowy jest kremowy, mleczny, woskowy i kwiatowy z indolową głębią; autorytatywni perfumerzy porównują ją do mieszaniny lilii, kwiatu pomarańczy i śmietany. Tuberoza jest kluczowym składnikiem wielkich kwiatowych solistek i orientalnych flankowych kompozycji.

Drzewo sandałowe (Santalum album) jest jednym z najważniejszych surowców perfumeryjnych świata, stosowanym od ponad czterech tysięcy lat w Indiach, Chinach i na Bliskim Wschodzie do celów ceremonialnych, religijnych i kosmetycznych. Olejek z sandałowca białego zawiera przede wszystkim α-santalol i β-santalol — dwa terpeny odpowiadające za jego charakterystyczny, kremowy, nieco dymny i głęboko drewniany aromat. Najwyżej ceniony jest sandałowiec z regionu Mysore w stanie Karnataka w Indiach, choć jego dostępność drastycznie spadła z powodu nadmiernego wycinania i surowych przepisów indyjskich o ochronie. W perfumerstwie sandałowiec jest absolutnym klasykiem — pojawia się w większości orientalnych i drzewnych kompozycji jako niezastąpiony składnik bazowy.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Heliotrop wonny (Heliotropium arborescens) to roślina o intensywnie pachnących kwiatach, których aromat zdominowany jest przez piperonal — aldehyd o charakterystycznym, migdałowo-waniliowym zapachu. Nazwa pochodzi od greckich słów oznaczających słońce i obrót — kwiaty podążają za słońcem. W perfumerii heliotrop jest klasykiem pudrowatości: ciepły, słodki i bezpretensjonalny, doskonale komponuje się z różą, fiołkiem i nutami gourmand. Kluczowy składnik wielu klasycznych francuskich zapachów z końca XIX i początku XX wieku. Naturalny surowiec jest rzadki — zapach odtwarzany syntetycznie.