Bergamotka jest jednym z najbardziej wszechstronnych składników perfumeryjnych — olejek eteryczny tłoczony na zimno ze skórki owoców Citrus bergamia jest obecny w szacunkowo 30–40% wszystkich współczesnych kompozycji. Drzewo bergamotkowe pochodzi prawdopodobnie z Azji, ale uprawiane jest niemal wyłącznie w wąskim pasie wybrzeża kalabryjskiego w południowych Włoszech, gdzie mikroklimat jest niemożliwy do odtworzenia gdziekolwiek indziej. Bergamotka jest też nieodłącznym składnikiem herbaty Earl Grey, w której jej skórkę stosuje się od XIX wieku. W perfumerii wnosi świeżość, elegancję i subtelną kwiatowość, harmonizując niemal z każdą inną nutą — od cytrusowych po orientalne.

Cytryna jest jednym z najpowszechniej stosowanych składników perfumeryjnych na świecie — jej olejek eteryczny, tłoczony na zimno ze skórki, zawiera ponad 70% limonenu, który odpowiada za charakterystyczną, świeżą kwasowość. Cytryna jest obecna w perfumach od stuleci: to jeden z filarów tradycyjnych wód kolońskich, które wywodzą się z XVIII-wiecznego Kolonii. Zapach skórki cytrynowej jest żywszy i bardziej złożony niż sam sok — obejmuje kwiatowe, trawiste i żywiczne podtony obok dominującego cierpko-kwasowego cytrusu. Ze względu na szybką ulotność olejku, w kompozycjach stosuje się też syntetyczne odpowiedniki i mikrokapsułkowanie.

Algi to szerokie pojęcie obejmujące zarówno mikroalgi, jak i makroglony morskie, stosowane w perfumerii dla oddania nastroju oceanu i wybrzeża. W praktyce kompozycyjnej zapach alg jest zazwyczaj odtwarzany za pomocą syntetycznych składników morskich uzupełnianych naturalnymi ekstraktami z wodorostów brunatnych lub krasnorostów. Nuta ta wnosi do kompozycji mineralną, jodową świeżość i wilgotną soczystość, która buduje akwatyczny, nadmorski charakter zapachu. Jest kluczowym elementem morskich zapachów i wielu nowoczesnych fougère. Komercyjne ekstrakty algowe są wytwarzane głównie z wodorostów zbieranych u wybrzeży Francji, Islandii i Japonii.

Calone (1951) to syntetyczna molekuła odkryta w 1966 roku w laboratoriach Pfizera, która zrewolucjonizowała perfumerię lat 90. XX wieku. Jej morsko-wodny, arbuzowy zapach był kluczowym składnikiem przełomowych kompozycji aquatycznych, takich jak L’Eau d’Isey Miyake (1992) i Cool Water Davidoff (1988). Mimo że molekuła jest stara, jej popularność szczytowała w erze unisex zapachów aquatycznych. Nawet w małych ilościach dramatycznie zmienia charakter kompozycji na morski. Dziś stosowana ostrożniej, ale wciąż obecna w rodzinie wodnych zapachów.

Hedione (methyl dihydrojasmonate) to jeden z najbardziej przełomowych składników w historii perfumerii -- syntetyczna cząsteczka odkryta w latach 60. XX wieku przez Edouarda Demole'a. Oddaje kwiatową, jaśminową i nieco cytrusową świeżość o wyjątkowej przejrzystości, której nie sposób uchwycić z naturalnego surowca. Zasłynęła jako kluczowy składnik <<Eau Sauvage>> Christiana Diora (1966), rewolucjonizując sposób, w jaki perfumiarze postrzegali świeżość i przezroczystość zapachu. Co fascynujące, wykazuje zdolność aktywowania receptorów pheromonu TAAR5 u ludzi, co może tłumaczyć jej nieodpartą, zmysłową atrakcyjność.

Ambroxan to syntetyczna cząsteczka zapachowa zainspirowana ambroksydem -- substancją naturalnie występującą w ambrze szarej wydzielanej przez kaszaloty. Po raz pierwszy zsyntetyzowany przez firmę Firmenich, szybko stał się jednym z najważniejszych składników współczesnych perfum. Jego zapach jest ciepły, kremowy, skórowy i lekko morski, z wyraźną zwierzęcością, która sprawia wrażenie intymności i bliskości skóry. Ambroxan wykazuje wyjątkowe właściwości fiksujące i wzmacniające inne składniki kompozycji. Ciekawostką jest jego zdolność do działania odmiennie na różne osoby -- część populacji jest na niego anosmiczna (nie wyczuwa go), co czyni go cząsteczką o fascynującym wymiarze sensorycznym.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.