Akord gourmand to gotowy kompozytowy składnik zapachowy naśladujący doznania kulinarne -- ciasteczek, karmelu, czekolady lub owoców. W odróżnieniu od pojedynczych nut, akord jest gotową mieszanką kilku składników harmonijnie ze sobą połączonych. Koncepcja zapachów gourmand narodziła się w 1992 roku za sprawą <<Angel>> Thierry Muglera, który wprowadził bawełniany cukier (Ethylmaltol) i wyeliminował granicę między zapachem a jedzeniem. Dziś kompozycje gourmand to jeden z najpopularniejszych kierunków w perfumerstwie masowym i niszowym.

Afrykański kwiat pomarańczy pochodzi z upraw gorzkiej pomarańczy w Afryce Północnej — przede wszystkim w Tunezji, Maroku i Egipcie, które dostarczają większości światowych zasobów naturalnych absolutów i olejków neroli. Surowiec afrykański jest często intensywniejszy i bardziej miodowo-słodki niż europejskie odpowiedniki z Grasse, co wynika z różnic klimatycznych i agrotechnicznych. W perfumerii jest składnikiem popularnych orientalnych i kwiatowo-wschodnich kompozycji, szczególnie tych ukierunkowanych na rynek arabski i bliskowschodni, gdzie kwiat pomarańczy ma głęboko zakorzenione tradycje zapachowe. Doskonale sprawdza się zarówno w nutach głowy, jak i w sercu.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Kategoria białych kwiatów to w perfumerii nie jeden składnik, lecz rodzina pokrewnych aromatów: jaśmin, tuberoza, gardenia, lilia, kwiat pomarańczy i im podobne. Łączy je kremowa, nieco indolowa słodycz, często uzupełniana proszkowymi lub woskowymi podtonami. W historii perfumerii białe kwiaty stanowią fundament klasycznych kompozycji kwiatowych i orientalnych. Perfumerzy sięgają po nie zarówno w postaci naturalnych absolutów, jak i syntetycznych odtworzeń — uchwycenie ich pełni wymaga zwykle mieszanki obu źródeł. Nuta ta jest wyjątkowo wszechstronna: równie dobrze gra w delikatnych flankach, jak i w ciężkich, zmysłowych orientach.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.