Czerwone owoce to abstrakcyjna nuta zapachowa, szerszy odpowiednik czerwonych jagód, obejmujący całe spektrum czerwonych owoców ogrodowych i południowych: wiśnie, śliwki, granaty, czerwone jabłka i wszelkie czerwone owoce pestkowe. W perfumerii ta nuta służy jako narzędzie malarskie, nakładające grubą, soczystą warstwę czerwonej owocowości na tło kompozycji. Szczególnie popularna w perfumach orientalnych i oud-owych, gdzie kontrast między czerwoną słodyczą a ciemną dymną bazą tworzy niezwykłe napięcie. To nuta, która mówi <<więcej>> we wszystkich znaczeniach tego słowa.

Kadzidło jako nuta zapachowa jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych w kulturze ludzkiej — towarzyszy rytuałom religijnym, medytacji i ceremonii od tysięcy lat, od Egiptu przez Grecję i Rzym po świątynie wschodnie i zachodnie. W perfumerii termin ten oznacza zarówno żywicę olibanumową, jak i syntetyczne cząsteczki odtwarzające dymno-żywiczną, mineralną aurę spalanej żywicy. Profil jest chłodny, dymny, lekko cytrynowy i pieprzny — niezwykła kombinacja sacrum i przejrzystości. Współcześnie kadzidło jest wszechobecne w perfumach orientalnych, minimalistycznych i uniseksualnych.

Koper włoski (Foeniculum vulgare) to roślina z rodziny selerowatych, uprawiana w całej Europie i basenie Morza Śródziemnego. Olejek eteryczny pozyskiwany z nasion i/lub ziół zawiera przede wszystkim trans-anetol (podobnie jak anyż), co nadaje mu charakterystyczny słodki, anyżowy zapach z lekkimi ziołowymi i nieco drzewnymi akcentami. W perfumerii koper włoski pojawia się jako świeże, ziołowe uzupełnienie -- zwłaszcza w kompozycjach aromatycznych, ziołowych i śródziemnomorskich. Różnica między koprem włoskim a anyżem jest subtelna, jednak koper wnosi więcej zielonej, warzywnej świeżości. Koper włoski jest powszechnie stosowany w kuchni włoskiej i śródziemnomorskiej, a także w produkcji alkoholi anyżowych. Roślina ta jest jedynym żywicielem larw swallowtail butterfly (paź królowej) wśród roślin uprawnych.

Osmantus, znany w Chinach jako kwiat złota, to jeden z najbardziej wyjątkowych surowców perfumeryjnych wywodzących się z Azji. Jego maleńkie, kremowożółte kwiaty mają intensywny, niepowtarzalny aromat łączący morelę, brzoskwinię, herbatę i kwiatową delikatność. Absolut osmantusa jest trudny do pozyskania w dużych ilościach, a jego zapach różni się w zależności od metody ekstrakcji. W perfumerii pojawia się w kompozycjach orientalnych, kwiatowych i owocowych — szczególnie popularny w niszowych domach z Japonii i Chin.

Jeden z najważniejszych surowców w historii perfumerii — szacuje się, że 80% zapachów z pierwszej połowy XX wieku zawierało naturalne ekstrakty jaśminowe. W perfumerii stosuje się głównie dwa gatunki: Jasminum grandiflorum (jaśmin królewski) i Jasminum sambac (jaśmin arabski). Absolut jaśminowy pozyskuje się z ręcznie zbieranych kwiatów — potrzeba około miliona kwiatów na zaledwie kilogram ekstraktu. Zapach jest intensywnie kwiatowy, kremowy i słodki, z charakterystyczną głębią nadawaną przez indol. W kompozycjach najczęściej występuje w nutach serca, gdzie nadaje romantyczny, odurzający charakter.

Brzoskwinia pochodzi z Chin, gdzie uprawiana jest od ponad 4000 lat i gdzie uchodzi za symbol długowieczności i nieśmiertelności. W perfumerii jej zapach odtwarzany jest zarówno z naturalnych ekstraktów, jak i syntetycznych laktonów brzoskwiniowych (gamma-undecalactone), które nadają charakterystyczną, kremową słodycz. To jedna z najpopularniejszych nut owocowych, pojawiająca się zarówno w delikatnych kompozycjach kwiatowych, jak i w zmysłowych orientalach. Łączy w sobie słodycz i zmysłowość, czyniąc ją jednym z najważniejszych składników nowoczesnych perfum owocowo-kwiatowych.

Drzewo sandałowe (Santalum album) jest jednym z najważniejszych surowców perfumeryjnych świata, stosowanym od ponad czterech tysięcy lat w Indiach, Chinach i na Bliskim Wschodzie do celów ceremonialnych, religijnych i kosmetycznych. Olejek z sandałowca białego zawiera przede wszystkim α-santalol i β-santalol — dwa terpeny odpowiadające za jego charakterystyczny, kremowy, nieco dymny i głęboko drewniany aromat. Najwyżej ceniony jest sandałowiec z regionu Mysore w stanie Karnataka w Indiach, choć jego dostępność drastycznie spadła z powodu nadmiernego wycinania i surowych przepisów indyjskich o ochronie. W perfumerstwie sandałowiec jest absolutnym klasykiem — pojawia się w większości orientalnych i drzewnych kompozycji jako niezastąpiony składnik bazowy.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.