Czerwone owoce to abstrakcyjna nuta zapachowa, szerszy odpowiednik czerwonych jagód, obejmujący całe spektrum czerwonych owoców ogrodowych i południowych: wiśnie, śliwki, granaty, czerwone jabłka i wszelkie czerwone owoce pestkowe. W perfumerii ta nuta służy jako narzędzie malarskie, nakładające grubą, soczystą warstwę czerwonej owocowości na tło kompozycji. Szczególnie popularna w perfumach orientalnych i oud-owych, gdzie kontrast między czerwoną słodyczą a ciemną dymną bazą tworzy niezwykłe napięcie. To nuta, która mówi <<więcej>> we wszystkich znaczeniach tego słowa.

Truskawka to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych nut owocowych w perfumerii -- jej aromat jest symbolem lata, słodyczy i bezpośredniej zmysłowości. Zapach truskawki pochodzi glównie z furanonu (Furaneol) -- związku odpowiedzialnego za charakterystyczną, <<cukierkową>> słodycz tego owocu, który jest powszechnie syntetyzowany na potrzeby przemysłu aromatycznego. W perfumerii truskawka sprawdza się jako świeża, radosna nuta głowy, lecz w wersjach dżemowych lub karmelizowanych pojawia się też w sercu. Prawdziwy ekstrakt z truskawek jest w perfumerii niezwykle rzadki -- większość kompozycji opiera się na syntetycznym Furanolu i mieszaninach estrów.

Mleko jako nuta zapachowa w perfumerii nie pochodzi bezpośrednio z surowego mleka, lecz z grupy substancji chemicznych -- przede wszystkim laktonów -- naturalnie obecnych w mleku i odwzorowywanych syntetycznie. Związki takie jak delta-dekalakton i gamma-nononalakton odpowiadają za kremowy, słodki i mleczny charakter tej nuty. W perfumach mleko pojawia się jako składnik kojących, dziecięcych, pudrowych lub orientalnych kompozycji, dodając im miękkości i ciepłej bliskości skóry. Szczególnie cenione jest w orientalnych gourmand i perfumach o charakterze <<skórowym>>. Nuta mleczna współgra znakomicie z wanilią, piżmem i nutami kwiatowymi. Co ciekawe, naturalne mleko nie jest destylowane ani ekstrahowane -- to jeden z przykładów nut sensorycznych odtwarzanych wyłącznie drogą syntezy chemicznej.

Nuty słodkie to przekrojowa kategoria olfaktoryczna opisująca ten wymiar zapachu, który przywołuje skojarzenia z cukrem, miodem, wanilią, karmelkiem lub budyniem. Nie są one zwykle wyodrębniane jako konkretny składnik, lecz jako cecha nadrzędna kompozycji wynikająca z obecności laktonów, ketonów i benzoesu. W perfumerii słodycz pełni rolę łącznika -- ujarzmia ostrość nut korzennych, ociepla chłód nut wodnych i wydluża trwałość kompozycji poprzez działanie fiksujące. Nuta słodka jest charakterystycznym wyróżnikiem zapachów gourmand, które od lat 90. XX wieku zrewolucjonizowały rynek perfumeryjny.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.