Bazylia pochodzi z tropikalnych rejonów Azji i Afryki, lecz dziś jest uprawiana na całym świecie — szczególnie cenione są odmiany z Indii, Wietnamu i regionu śródziemnomorskiego. Jej olejek eteryczny zawiera przede wszystkim linalol i eugenol, co nadaje mu słodki, ziołowy i lekko goździkowy charakter. W perfumerii bazylia jest klasycznym składnikiem głowy w świeżych, cytrusowych i zielonych kompozycjach — pojawia się w tradycyjnych wodach kolońskich i fougère. Dobrze harmonizuje z cytrusami, lawendą i drzewnymi nutami, wnosząc energię i roślinną czystość. Interesujące jest, że różne odmiany botaniczne bazylii — tajska, tulsi, cytrynowa — mają wyraźnie odmienne profile zapachowe, co daje perfumiarzom szeroki wachlarz możliwości.

Wetiweria (Chrysopogon zizanioides), zwana też trawą khus, to tropikalna trawa uprawiana głównie na Haiti, w Indiach i Indonezji. Olejek eteryczny pozyskuje się z korzeni przez destylację parową — kilogram olejku wymaga około 50–100 kg suszonych korzeni. Zapach wetiwerii jest złożony i wielowymiarowy: ziemisty, dymny, lekko gorzki, z nutami drewna, gleby po deszczu i korzennej głębi. Na skórze ewoluuje nieustannie przez wiele godzin, odkrywając kolejne warstwy. W perfumerii jest niezbędną bazą, nadając trwałości i ziemistego autorytetu — stosowana zarówno w klasycznych eleganckich zapachach, jak i surowej perfumerii niszowej.

Nuty drzewne to szeroka kategoria olfaktoryczna obejmująca wszelkie aromaty kojarzące się z drewnem, korą i lasem — od lekkich, kremowych nut białego cedru po ciężkie, dymne akcenty palisandru. W perfumerii termin ten stosuje się zarówno dla naturalnych surowców (sandałowiec, wetiweria, paczula), jak i syntetycznych molekuł (Iso E Super, Ambrox). Drzewne bazy nadają kompozycjom trwałości i charakteru, będąc niemal niezbędnym elementem każdego zapachu. Ich siła polega na wszechstronności — są dyskretne lub dominujące, suche lub kremowe, jasne lub ciemne.

Ambroxan to syntetyczna cząsteczka zapachowa zainspirowana ambroksydem -- substancją naturalnie występującą w ambrze szarej wydzielanej przez kaszaloty. Po raz pierwszy zsyntetyzowany przez firmę Firmenich, szybko stał się jednym z najważniejszych składników współczesnych perfum. Jego zapach jest ciepły, kremowy, skórowy i lekko morski, z wyraźną zwierzęcością, która sprawia wrażenie intymności i bliskości skóry. Ambroxan wykazuje wyjątkowe właściwości fiksujące i wzmacniające inne składniki kompozycji. Ciekawostką jest jego zdolność do działania odmiennie na różne osoby -- część populacji jest na niego anosmiczna (nie wyczuwa go), co czyni go cząsteczką o fascynującym wymiarze sensorycznym.

Paczula (Pogostemon cablin) to roślina z rodziny jasnotowatych, uprawiana głównie w Indonezji i na Filipinach. Jej olejek eteryczny pozyskiwany jest z liści przez destylację parą wodną i należy do najbardziej charakterystycznych surowców perfumerskich — rozpoznawalny niemal natychmiast ze względu na ziemisty, intensywnie drzewny i ciepły zapach. Paczula jest nieodłącznie związana z estetyką lat 60. i 70. XX wieku, jednak w rękach współczesnych perfumerów zyskuje nowe oblicze. Świeży olejek ma profil nieco ostry i zielony, który z wiekiem łagodnieje i nabiera kremowej głębi — stąd cenione są dojrzałe, leżakowane partie surowca.

Akigalawood to zastrzeżona cząsteczka syntetyczna opracowana przez firmę Givaudan, należąca do rodziny związków patchoulowych. Mimo syntetycznego pochodzenia wykazuje zaskakująco naturalny, złożony charakter zapachowy łączący nuty drzewne, ziemiste i lekko dymne z głębią przypominającą oud czy patchouli. Jest często stosowana przez perfumistów jako alternatywa lub uzupełnienie naturalnego drewna agarowego, zapewniając stabilność chemiczną i łatwość dozowania. Akigalawood doskonale kooperuje z nutami orientalnymi, ambrą i skórą, tworząc luksusowe, wyraziste bazy.