Nuty kwiatowe to kategoria ogólna, obejmująca szeroki spektrum aromatów wywodzących się z kwiatów — od lekkich i przeźroczystych po gęste i odurzające. Termin ten stosowany jest w opisach perfum, gdy bukiet kwiatowy jest na tyle złożony, że trudno wyodrębnić poszczególne składniki, lub gdy perfumer celowo tworzy nieokreślony kwiatowy akord synergiczny. Rodzina floral jest największą i najbardziej zróżnicowaną rodziną zapachową — może być świeża, miodowa, słodka, pudrowa, zielona lub zmysłowa. Stanowi fundament większości klasycznych i współczesnych kompozycji.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Kwiat brzoskwini emanuje zapachem kojarzącym się z ciepłem późnej wiosny — słodkim, miękkim i subtelnym. W naturze kwiaty Prunus persica mają delikatny, lekko migdałowy i owocowy aromat, który w perfumerii odtwarzany jest przez kompozycje zawierające laktony brzoskwiniowe, nerolinę i inne estry. Nuta ta pojawia się w zapachach florientalnych, owocowych floral i romantycznych kompozycjach damskich. Łączy w sobie słodycz dojrzałego owocu z delikatnością kwiatu — efekt zawsze elegancki i kobiecy.

Śnieg to abstrakcyjna nuta olfaktoryczna oddająca czystość i chłód świeżo spadłego śniegu. Inaczej niż lód, śnieg ma w perfumerstwie pewną miękkość i powietrzność -- jest jakby zapachem ciszy i bieli. Budowany jest z użyciem ozonowych cząsteczek, świeżych piżm i delikatnych aldehydów zimowych. Pojawia się w kompozycjach zimowych, nordyckich i minimalistycznych, gdzie tworzy emocjonalne tło spokoju i oczyszczenia.

Igły sosnowe to olejek eteryczny destylowany z igieł sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris) i pokrewnych gatunków, bogaty w α-pinen, β-pinen i kamfen — związki odpowiadające za charakterystyczny, rześki zapach lasu iglastego. W perfumerstwie nuta igieł sosnowych jest składnikiem zapachów leśnych, nordyckich i odświeżających — przywołuje obrazy zimowych lasów, górskich hal i powietrza przesyconego żywicą. Tradycyjnie olejki sosnowe były stosowane w balneologii i aromaterapii jako środki poprawiające koncentrację i oddechy. Ciekawostką jest, że α-pinen zawarty w sosnowych igłach jest też naturalnym insektycydem — drzewa wytwarzają go jako obronę przed szkodnikami.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.