Popcorn to nuta zapachowa oddająca aromat prażonej kukurydzy — ciepłej, maślanej i słodkiej w tej szczególnej formie, którą znamy z kin i festynów. W perfumerii jest to efekt zaskakująco trudny do osiągnięcia: polega na połączeniu prażonych, lekko dymnych nut zbożowych z maślanym diacetylowym akcentem i odrobiną słodyczy. Jako nuta gourmandowa popcorn wyróżnia się na tle typowych słodkich akordów — jest bardziej słony, mniej kwiatowy i wyraźnie popkulturowy. Stosuje się go w oryginalnych, narracyjnych kompozycjach poszukujących nieoczekiwanych skojarzeń.

Masło to nuta zapachowa odwzorowująca charakterystyczny, tłusty i ciepły aromat świeżego masła — produkt znany i ukochany w perfumerii gourmandowej za zdolność do nadawania kompozycjom ciepła i objętości. W perfumerii odtwarza się je przede wszystkim przy użyciu diacetyla i związków mleczno-maślanych, które naśladują naturalny profil aromatyczny tego tłuszczu. Nuta masła nadaje zapachom bogatość, niemal jadalną zmysłowość i komfortowy charakter. Pojawia się najczęściej w nutach wierzchnich, gdzie szybko ustępuje miejsca głębszym składnikom, zostawiając fundamenty kremowej słodyczy.

Kasztan jadalny jest od tysięcy lat podstawą kuchni śródziemnomorskiej i góralskiej, a jego prażony aromat jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zapachów jesieni w Europie. W perfumerii nuta kasztanu odtwarza woń pieczonego owocu: ciepłą, orzechową, lekko dymną i ziemistą, z słodyczą mąki kasztanowej i chłodem leśnej ściółki. To nuta bazy lub serca, która dodaje kompozycjom jesiennej głębi i przytulnego ciepła. Szczególnie efektowna w połączeniu z vanilią, benzoesem, drzewem sandałowym i cedrem.

Czekolada w perfumerii to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i pożądanych akcentów gourmandowych. Jej aromat w kompozycjach zapachowych odtwarza się najczęściej syntetycznie — za pomocą substancji takich jak heliotropina czy etylowaleriana, które oddają charakterystyczną gorzko-słodką głębię kakao. Nuta ta łączy w sobie pierwiastki palonego ziarna, ciemnego cukru i odrobiny kremowej słodyczy, co czyni ją jednocześnie zmysłową i apetyczną. W perfumerii orientalnej i gourmandowej stanowi bazę lub centrum kompozycji, nadając im luksusowy, ciepły charakter. Czekolada doskonale współgra z wanilią, piżmem, paczulą i drzewem sandałowym.

Benzoes to żywica pozyskiwana z drzew z rodzaju Styrax, głównie ze Styrax benzoin, uprawianych w Indonezji, Laosie i Tajlandii. Jej ciepły, słodko-waniliowy zapach z balsamicznym, lekko dymnym tłem uczynił ją jednym z najpopularniejszych składników perfumeryjnych bazy od XVII wieku. Benzoes był tradycyjnie stosowany w liturgii kościelnej jako składnik kadzideł oraz do ochrony skóry w surowym klimacie — stąd dawna nazwa balsam mniszek. Współcześnie jest nieocenionym fiksatywem i słodkim, trwałym fundamentem orientalnych, ambrowych i gourmand kompozycji.

Karmel to jedna z fundamentalnych nut w perfumerii gourmandowej, odwzorowująca aromat cukru podgrzanego do punktu karmelizacji — złocistego, bogatego, z nutą lekkiej goryczki i masła. W perfumach buduje się go najczęściej za pomocą kombinacji syntetycznych związków, takich jak maltol, etylomaltol i różne laktony. To nuta wyjątkowo wszechstronna: może być subtelnym ociepleniem, dominującym akcentem lub łącznikiem między składnikami pikantnymi a floralnymi. Pojawia się w każdej warstwie piramidy zapachowej — od pierwszych impresji po długotrwałe wybrzmiewanie. Karmel jest jedną z najczęściej stosowanych nut w perfumach komercyjnych i niszowych na całym świecie.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Brązowy cukier to bardziej złożona i głębsza odmiana klasycznej nuty cukrowej, wzbogacona o melasowy i karmelowy charakter wynikający z naturalnych domieszek trzciny cukrowej. W perfumerstwie osiągany jest przez zestawienie etylomaltolu, nut karmelowych i lekkich dymnych akordów, tworzących ciepłe, wilgotne i apetyczne tło. W odróżnieniu od białego cukru, brązowy cukier ma wyraźniejszą głębię i pewien rustykalno-organiczny charakter. Jest niezastąpionym elementem ciepłych, orientalnych i gourmandowych kompozycji jesienno-zimowych.