Czerwone owoce to abstrakcyjna nuta zapachowa, szerszy odpowiednik czerwonych jagód, obejmujący całe spektrum czerwonych owoców ogrodowych i południowych: wiśnie, śliwki, granaty, czerwone jabłka i wszelkie czerwone owoce pestkowe. W perfumerii ta nuta służy jako narzędzie malarskie, nakładające grubą, soczystą warstwę czerwonej owocowości na tło kompozycji. Szczególnie popularna w perfumach orientalnych i oud-owych, gdzie kontrast między czerwoną słodyczą a ciemną dymną bazą tworzy niezwykłe napięcie. To nuta, która mówi <<więcej>> we wszystkich znaczeniach tego słowa.

Rabarbar to jedna z najbardziej wyrazistych zielonych not w perfumerii -- jego kwasowy, energetyczny charakter wyjątkowo skutecznie orzeźwia i dynamizuje kompozycję. W zapachach pełni rolę pobudzającą, zbliżoną do cytrusów, lecz z bardziej roślinnym, lekko astringentnym odcieniem. Rabarbar doskonale harmonizuje z różą, jagodami i innymi owocami, tworząc nowoczesne, świeże akordy. Botaniczna ciekawostka: w kuchni spożywamy wyłącznie ogonki liściowe rabarbaru -- liście są toksyczne ze względu na wysoką zawartość kwasu szczawiowego -- co czyni go jedynym stosowanym kulinarnie <<łodygowym>> składnikiem perfumeryjnym.

Liczi pochodzi z Chin, gdzie uprawiane jest od co najmniej 2000 lat i do dziś uważane jest za symbol luksusu i miłości. Jego niepowtarzalny aromat, odtwarzany w perfumerii przy pomocy allyl alpha-ionone i innych związków, łączy owocową słodycz z różanym, kwiatowym akcentem i lekką musującą świeżością. To jedna z najbardziej szlachetnych nut owocowych, umieszczana często w centrum eleganckich kompozycji. Nuta liczi doskonale harmonizuje z różą, liliją, jaśminem i piżmami, tworząc kompozycje o romantycznym, dalekowschodnim charakterze.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.

Kadzidło jako nuta zapachowa jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych w kulturze ludzkiej — towarzyszy rytuałom religijnym, medytacji i ceremonii od tysięcy lat, od Egiptu przez Grecję i Rzym po świątynie wschodnie i zachodnie. W perfumerii termin ten oznacza zarówno żywicę olibanumową, jak i syntetyczne cząsteczki odtwarzające dymno-żywiczną, mineralną aurę spalanej żywicy. Profil jest chłodny, dymny, lekko cytrynowy i pieprzny — niezwykła kombinacja sacrum i przejrzystości. Współcześnie kadzidło jest wszechobecne w perfumach orientalnych, minimalistycznych i uniseksualnych.

Kadzidło olibanum, znane po angielsku jako frankincense, to żywica pozyskiwana z drzew Boswellia rosnących w suchych regionach Półwyspu Arabskiego, Afryki Wschodniej i Indii. To jeden z najcenniejszych i najdroższych surowców w historii handlu — obok złota i mirry był prezentem o najwyższej wartości symbolicznej. Jego zapach jest wyjątkowy: chłodny, dymny, z jasnym cytrynowym otwarciem, delikatną pikantnością i mineralną głębią o niemal transcendentnym charakterze. W nowoczesnej perfumerii olibanum jest poszukiwanym surowcem zarówno w orientalnych, jak i w minimalistycznych kompozycjach uniseks.

Wanilia pochodzi z pnącej orchidei Vanilla planifolia, uprawianej pierwotnie przez Azteków w Meksyku, a dziś produkowanej głównie na Madagaskarze i Tahiti. Jej charakterystyczny zapach pochodzi przede wszystkim z waniliny — organicznego aldehydu nadającego wanilii słodką, kremową głębię. W perfumerii wanilia jest jednym z najczęściej stosowanych składników na świecie — pojawia się zarówno jako naturalna absolutna, jak i syntetyczna wanilina lub jej pochodne, znacznie intensywniejsze od oryginału. Stanowi niezrównaną bazę dla kompozycji orientalnych, gourmand i kwiatowych, nadając im ciepło, miękkość i trwałość. Naturalny strąk wanilii nie pachnie przy zbiorze — charakterystyczny aromat rozwija się dopiero podczas wielomiesięcznego procesu fermentacji i suszenia.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.

Ambra szara (ambergris) to jedna z najbardziej legendarnych substancji w historii perfumerii -- powstaje w przewodzie pokarmowym kaszalota jako reakcja na podrażnienie łupinami kalmarów. Świeżo wydalona ma nieprzyjemny aromat, lecz po wieloletniej oksydacji na powierzchni oceanów przybiera wyjątkowy profil: morski, słodkawy, zwierzęcy, z fenomenalną trwałością i zdolnością do amplifikowania innych składników. Dziś jest prawnie chroniona i bardzo rzadka -- większość współczesnych kompozycji stosuje syntetyczne odpowiedniki (Ambroxan, Cetalox). Znana już faraonów egipskich i arabskim kupcom X wieku, ambra jest jedną z najcenniejszych substancji naturalnych na świecie.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.