Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Kategoria białych kwiatów to w perfumerii nie jeden składnik, lecz rodzina pokrewnych aromatów: jaśmin, tuberoza, gardenia, lilia, kwiat pomarańczy i im podobne. Łączy je kremowa, nieco indolowa słodycz, często uzupełniana proszkowymi lub woskowymi podtonami. W historii perfumerii białe kwiaty stanowią fundament klasycznych kompozycji kwiatowych i orientalnych. Perfumerzy sięgają po nie zarówno w postaci naturalnych absolutów, jak i syntetycznych odtworzeń — uchwycenie ich pełni wymaga zwykle mieszanki obu źródeł. Nuta ta jest wyjątkowo wszechstronna: równie dobrze gra w delikatnych flankach, jak i w ciężkich, zmysłowych orientach.

Drewno kaszmirowe (Cashmere Wood) to syntetyczny aromat drzewny o wyjątkowo miękkim, kremowym profilu, stworzony jako nowoczesna alternatywa dla ostrzejszych nut drzewnych. Jego zapach jest ciepły, subtelnie waniliowy i musowy, z delikatną drzewistością bez intensywności sandałowca czy cedru. W perfumerii pojawia się jako elegancka baza w orientalach, florientach i unisex kompozycjach, gdzie zapewnia miękkość i trwałość bez zdominowania serca. Jest popularnym składnikiem w segmencie masowym i niszowym alike. Symbolizuje nowoczesny luksus — subtelny, przytulny i przystępny.

Laska wanilii to surowiec w swojej pełnej, naturalnej formie — suszony i fermentowany strąk Vanilla planifolia, który w procesie obróbki nabywa charakterystycznej, złożonej woni. W odróżnieniu od syntetycznej waniliny, prawdziwa laska wanilii zawiera ponad 200 różnych związków aromatycznych: od kremowych laktonów po kwiatowe alkohole i lekko dymne fenole. W perfumerii ekstrakty z laski wanilii nadają kompozycjom autentyczności, złożoności i szlachetności trudnej do uzyskania syntezą chemiczną. To składnik ceniony zarówno w perfumerii naturalnej, jak i w luksusowych kompozycjach mainstreamowych.

Kokos, zwany drzewem tysiąca zastosowań, jest symbolicznie i dosłownie jedną z najważniejszych roślin strefy tropikalnej, uprawianą od ponad 4000 lat. Jego zapach, odtwarzany w perfumerii przez gamma-nonalakton i kokosfuranon, jest kremowy, maślany i słodki, z wyraźną tropikalną słodyczą. To jedna z najbardziej wszechstronnych nut zapachowych, pojawiająca się w głowach, sercach i bazach, od zapachów plażowych po oud-owe kompozycje orientalne. Kokos ma niezrównaną zdolność do ocieplania i wygładzania innych nut, działając jak kremowy łącznik w kompozycji.

Fasola tonka (Dipteryx odorata) to nasiona tropikalnego drzewa z rodziny motylkowatych, rosnącego w Ameryce Południowej -- szczególnie w Wenezueli i Brazylii. Charakterystyczny, słodki zapach zawdzięcza wysokiej zawartości kumaryny -- związku o charakterze waniliowym z akcentami migdałów, tytoniu i świeżo skoszonego siana. Kumaryna była jedną z pierwszych cząsteczek syntetycznie wyprodukowanych na potrzeby perfumerii (1868 r.), co uczyniło fasolę tonka pośrednim katalizatorem nowoczesnego przemysłu zapachowego. W perfumach fasola tonka jest klasyczną nutą bazową o ogromnej trwałości i złożoności -- zmysłowa, ciepła i aksamitna. Stosowana od klasycznych fougère po nowoczesne orientale. W USA kumaryna jest ograniczona w produktach spożywczych, jednak jej stosowanie w perfumach pozostaje powszechne.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.