Mięta kłosowa (Mentha spicata) to jeden z najstarszych gatunków mięty uprawianych przez człowieka, rosnący dziko w Europie i zachodniej Azji. W odróżnieniu od mięty pieprzowej nie zawiera znaczących ilości mentolu — jej głównym składnikiem aromatycznym jest karwon, nadający jej charakterystyczną, łagodną, lekko anyżową słodycz. W perfumerii mięta kłosowa wnosi delikatniejszą, bardziej ziołową i mniej kliniczną świeżość niż mięta pieprzowa, co czyni ją bardziej wszechstronnym składnikiem głów i serc. Doskonale komponuje się z owocowymi, cytrusowymi i kwiatowymi akcentami bez dominowania nad nimi. Jest popularnym składnikiem nowoczesnych świeżych kompozycji, szczególnie tych o charakterze naturalnym lub unisex.

Skórka cytryny (lemon zest) to nuta ściśle związana ze startą skórką cytrynową, używaną w kuchni do nadawania potrawom intensywnego cytrynowego aromatu. W perfumerstwie odwołuje się do momentu, gdy ostre olejki w skórce cytryny uwalniają się pod naciskiem tarki — esencjonalnego, błyskawicznego zapachu świeżości i życia. Bogata w cytral i limonen nuta ta jest jednym z fundamentów klasycznych eau de cologne i zapachów fougère. Ciekawostką jest, że naturalne związki zawarte w skórce cytrynowej są fotouczulające, dlatego w perfumerstwie coraz częściej zastępuje się je syntetycznymi odpowiednikami lub modyfikowanymi olejkami.

Bergamotka kalabryjska jest uważana za wzorzec jakości dla tego surowca — uprawiana w wąskiej strefie wybrzeża między Reggio Calabria a Villa San Giovanni, daje olejek o wyjątkowo zrównoważonym profilu: świeży, kwiatowy i cytrusowy zarazem. Produkcja olejku kalabryjskiego jest regulowana i certyfikowana — IGP (Indicazione Geografica Protetta) chroni autentyczność geograficzną surowca. Na przestrzeni ostatnich dekad producenci udoskonalili technologie ekstrakcji, uzyskując olejki o rekordowo niskiej zawartości fototoksycznych furanokumaryn. Kalabryjska bergamotka jest składnikiem pożądanym przez haute parfumerie — wielu znanych perfumerów podkreśla jej niezastąpioność.

Grejpfrut (Citrus paradisi) to hybryda pomarańczy i pomelo, znana od XVIII wieku — jej nazwa pochodzi od groniastego układu owoców rosnących w kiściach jak winogrona. Olejek eteryczny ze skórki grejpfruta zawiera nootkatone — związek odpowiedzialny za charakterystyczną, musującą goryczkę — oraz linalol i inne monoterpeny. Grejpfrut stał się w XX wieku symbolem świeżości i czystości w perfumerii, szczególnie po popularyzacji zapachów sportowych i aquatycznych. Olejek ma jednak bardzo krótki czas trwania, dlatego perfumerzy często wspomagają go syntetycznym nootkatonem lub estrami grejpfrutowymi. Idealny otwieracz do sportowych, zielonych i wodnych kompozycji.

Śnieg to abstrakcyjna nuta olfaktoryczna oddająca czystość i chłód świeżo spadłego śniegu. Inaczej niż lód, śnieg ma w perfumerstwie pewną miękkość i powietrzność -- jest jakby zapachem ciszy i bieli. Budowany jest z użyciem ozonowych cząsteczek, świeżych piżm i delikatnych aldehydów zimowych. Pojawia się w kompozycjach zimowych, nordyckich i minimalistycznych, gdzie tworzy emocjonalne tło spokoju i oczyszczenia.

Lód to abstrakcyjna nuta olfaktoryczna oddająca sensoryczne doznanie niskiej temperatury i krystalicznej czystości. Budowana jest w perfumerstwie poprzez użycie składników takich jak mentol, keton miętowy, ozonowe związki czy specjalnie zaprojektowane cząsteczki syntetyczne nadające efekt chłodzący. Bywa stosowany w kompozycjach wodnych, cytrusowych i arktycznych jako intensyfikator świeżości. Nuta ta budzi skojarzenia z zamrożoną wodą, śniegiem i czystym górskim powietrzem w środku zimy.

Imbir (Zingiber officinale) to tropikalna roślina kłączowa z rodziny imbirowatych, uprawiana w Azji, Afryce i Ameryce Tropikalnej. Olejek z kłącza imbiru zawiera m.in. gingerol, shogaol i zingiberon, tworząc charakterystyczny, świeży i pikantny zapach z nutami cytrusów, drzewa i rozgrzewającego korzenia. W perfumerii imbir jest wszechstronnym składnikiem szczytowym i sercowym -- dodaje kompozycjom energii, świeżości i pikantnego charakteru. Pojawia się w tysiącach kompozycji od świeżych fougère po orientalne. W tradycyjnej medycynie ajurwedyjskiej i chińskiej imbir był stosowany jako środek rozgrzewający i leczniczy od ponad 5000 lat. Ciekawostką jest, że imbir morski (olejek destylowany ze świeżego kłącza) ma zupełnie inny, bardziej cytrusowy profil niż imbir suszony stosowany kulinarnie.

Herbata jako nuta zapachowa w perfumerii to syntetyczne lub naturalne odwzorowanie aromatu naparzonej lub suchej herbaty z krzewu Camellia sinensis. W odróżnieniu od konkretnych rodzajów — czarnej, zielonej czy białej — ogólna nuta herbaty oddaje szeroki, ciepły aromat filiżanki parującej herbaty z taninową suchością i subtelną kwiatowością. Jest składnikiem wszechstronnym: w głowach wnosi świeżość, w sercach elegancję, a w bazach tanintową głębię. Popularność herbacianej nuty wiąże się z jej kulturowym wymiarem — herbata jest jednym z największych rytuałów codzienności na świecie, od japońskich ceremonii po angielskie podwieczorki. Bywa często syntetycznie odtwarzana za pomocą starannie dobranych kombinacji składników aldehydowych i kwiatowych.

Szałwia lekarska towarzyszy człowiekowi od tysiącleci jako zioło lecznicze, przyprawowe i rytualne — jej łacińska nazwa Salvia pochodzi od słowa oznaczającego uzdrawianie. Olejek eteryczny zawiera tujon, cyneol i kamfor, co nadaje mu intensywny, ziołowo-kamforowy profil z ciepłym żywicznym tłem. W perfumerii szałwia jest wszechstronnym składnikiem: pojawia się w aromatycznych fougère jako sercowa nuta, w orientalnych jako korzenna głębia, a w akwatycznych jako wyrazisty zielony kontrast. To jeden z filarów tradycji śródziemnomorskiej w sztuce tworzenia zapachów.

Piwonia jest jedną z ulubionych nut współczesnej perfumerii — mimo że naturalny absolut kwiatu piwonii jest bardzo trudny do pozyskania komercyjnie, jej syntetyczne odwzorowanie jest jednym z najpopularniejszych akordów kwiatowych ostatnich dekad. Zapach piwonii jest świeży, delikatnie różany i lekko zielony — bliższy bieli niż ciepłej czerwieni, bardziej jasny niż głęboki. Synteza zapachu piwonii bazuje na linalolu, geraniolu, aldehydach i lekkich estrach owocowych. Pojawia się w niezliczonych komercyjnych i niszowych zapachach damskich.

Ambermax to zastrzeżona nazwa handlowa syntetycznego składnika zapachowego z grupy bursztynowych molekuł, stosowanego głównie jako wzmacniacz nuty bursztynowo-ambrowej w bazach perfumeryjnych. Jego profil jest ciepły, kremowy i bursztynowy, z delikatną waniliową podtonalnością i lekką muskusową głębią. Ambermax zwiększa trwałość i projekcję kompozycji, nadając im rozgrzewający, kokonowy charakter. Jest składnikiem typowym dla nowoczesnych orientali i luxury segment. W piramidzie zajmuje pozycję bazową, działając długo po ulotneniu się nut górnych i sercowych.

Cedr jest jedną z najszerzej stosowanych nut drzewnych w perfumerstwie i stanowi fundament niezliczonych kompozycji od eaux de cologne po ciężkie orientalne bazy. W naturze cedry rosnące w Atlasie, Himalajach i Libanie różnią się profilem aromatycznym, jednak wszystkie łączy charakterystyczna sucha, żywiczna głębia. Olejek cedrowy jest pozyskiwany przez destylację parową z drewna i trocin pozostałych po przeróbce drewna, co czyni go surowcem stosunkowo zrównoważonym środowiskowo. W kompozycjach pełni rolę eleganckiej, stabilnej bazy, która wzmacnia trwałość innych składników i nadaje kompozycji maskulinistyczny, leśny charakter.