Brzoskwinia pochodzi z Chin, gdzie uprawiana jest od ponad 4000 lat i gdzie uchodzi za symbol długowieczności i nieśmiertelności. W perfumerii jej zapach odtwarzany jest zarówno z naturalnych ekstraktów, jak i syntetycznych laktonów brzoskwiniowych (gamma-undecalactone), które nadają charakterystyczną, kremową słodycz. To jedna z najpopularniejszych nut owocowych, pojawiająca się zarówno w delikatnych kompozycjach kwiatowych, jak i w zmysłowych orientalach. Łączy w sobie słodycz i zmysłowość, czyniąc ją jednym z najważniejszych składników nowoczesnych perfum owocowo-kwiatowych.

Czerwona mandarynka to odmiana Citrus reticulata o ciemnoczerwonawej lub intensywnie pomarańczowej skórce. Jej olejek eteryczny ma bardziej intensywny, żywiczny i głębszy profil niż standardowe mandarynki — mniej słodki, bardziej złożony, z owocowymi i lekko pieprzowymi podtonami. W perfumerii czerwona mandarynka jest stosowana jako element urozmaicający klasyczne cytrusowe kompozycje — dodaje dramatyzmu i ciepła w miejscu, gdzie żółta mandarynka byłaby zbyt jednorodna. Dobrze łączy się z ciemnymi owocowymi nutami, drzewnym tłem i pikantnymi przyprawami.

Nektar to nuta zapachowa inspirowana cukrowym sokiem produkowanym przez kwiaty, który pszczoły przetwarzają w miód. Jego profil w perfumerii jest złożony: słodszy i bardziej ulotny niż miód, wyraźnie kwiatowy i jakby przesycony słońcem. To aromat kojarzący się z letnią łąką, pełnymi rosy kwiatami i samym centrum świata natury. W perfumach nektar pojawia się jako delikatna słodycz, która podkreśla nuty kwiatowe i owocowe bez ich przytłaczania. Nuta ta jest subtelna, liryczna i zazwyczaj stosowana w połączeniu z różą, jaśminem lub fiołkiem.

Jeden z najważniejszych surowców w historii perfumerii — szacuje się, że 80% zapachów z pierwszej połowy XX wieku zawierało naturalne ekstrakty jaśminowe. W perfumerii stosuje się głównie dwa gatunki: Jasminum grandiflorum (jaśmin królewski) i Jasminum sambac (jaśmin arabski). Absolut jaśminowy pozyskuje się z ręcznie zbieranych kwiatów — potrzeba około miliona kwiatów na zaledwie kilogram ekstraktu. Zapach jest intensywnie kwiatowy, kremowy i słodki, z charakterystyczną głębią nadawaną przez indol. W kompozycjach najczęściej występuje w nutach serca, gdzie nadaje romantyczny, odurzający charakter.

Kategoria białych kwiatów to w perfumerii nie jeden składnik, lecz rodzina pokrewnych aromatów: jaśmin, tuberoza, gardenia, lilia, kwiat pomarańczy i im podobne. Łączy je kremowa, nieco indolowa słodycz, często uzupełniana proszkowymi lub woskowymi podtonami. W historii perfumerii białe kwiaty stanowią fundament klasycznych kompozycji kwiatowych i orientalnych. Perfumerzy sięgają po nie zarówno w postaci naturalnych absolutów, jak i syntetycznych odtworzeń — uchwycenie ich pełni wymaga zwykle mieszanki obu źródeł. Nuta ta jest wyjątkowo wszechstronna: równie dobrze gra w delikatnych flankach, jak i w ciężkich, zmysłowych orientach.

Cukier waniliowy to gourmandowy akcent łączący dwie ikony słodyczy: wanilię i cukier. W perfumerii oddaje nostalgiczny klimat domowego pieczenia — ciepłą kuchnię, aromat biszkoptów i świeżo wyjętych z piekarnika ciasteczek. Nuta ta wnosi do kompozycji delikatną, aksamitną słodycz bez ciężkości czystej waniliny. Często pojawia się jako wzmocnienie innych składników słodkich, nadając im domowy, kuchenny charakter. Jej urok tkwi właśnie w tej intymnej, codziennej zmysłowości.

Klon w perfumerii kojarzony jest przede wszystkim z syropem klonowym — słodkim, karmelowym aromatem Acer saccharum, czyli klonu cukrowego. Samo drewno klonowe ma delikatny, lekko słodkawy zapach, jednak w praktyce perfumerzy sięgają po syntetyczne molekuły oddające charakterystyczną nutę syropu. Akord klonowy pojawia się w kompozycjach gourmand i orientalnych, gdzie wzmacnia słodycz bazy. W nowoczesnej niszowej perfumerii klon bywa stosowany jako nieoczywisty element łączący nuty drzewne z gourmandowymi.

Syrop jako nuta zapachowa to kwintesencja słodyczy — cukrowej, gęstej, bez specyficznego smaku, jak sam cukier rozpuszczony w wodzie. W perfumerii nuta syropu pojawia się w gourmandach, orientalach i słodkich kompozycjach, gdzie nadaje gęstości i słodkiej wyrazistości. Buduje uczucie obfitości i hedonizmu. Może być owocowa, kwiatkowa lub czysto cukrowa, zależnie od kontekstu kompozycyjnego. To nuta wielozadaniowa, wzmacniająca słodycz innych komponentów.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.

Szlachetne drewno to akord opisujący zamknięty zestaw najcenniejszych gatunków aromatycznych — takich jak sandałowiec, oud, palisander czy gaïak — stosowanych w perfumerii ze względu na złożoność i trwałość zapachu. Kompozycje z tej rodziny posiadają naturalne, luksusowe zaplecze surowcowe, często powiązane z tradycjami aromatycznymi Indii i Bliskiego Wschodu. W nowoczesnej perfumerii szlachetne drewno to synonim wykwintnej, ciepłej podstawy, która nadaje zapachowi długowieczność i status. Termin bywa używany przez marki jako hasło wskazujące na wysoką jakość użytych baz.