Yuzu to japoński owoc cytrusowy, będący krzyżówką mandarynu chińskiego (Citrus reticulata) i ichtandai (Citrus ichangensis), uprawiany w Japonii, Korei i Chinach od ponad tysiąca lat. Jego unikalny aromat łączy cechy cytryny, mandarynki i grejpfruta z niepowtarzalną kwiatową nutą — jest intensywniejszy i bardziej złożony niż jakakolwiek z tych nut osobno. W kuchni japońskiej yuzu jest wszechobecne, lecz w światowej perfumerii zyskało znaczenie dopiero w latach 90. XX wieku, gdy japońska estetyka zaczęła silnie wpływać na zachodnie domy mody. Olejek z yuzu jest jednym z najdroższych naturalnych olejków cytrusowych ze względu na ograniczoną uprawę i skomplikowaną ekstrakcję.

Granat to jeden z najstarszych owoców w historii ludzkości, symbolizujący w wielu kulturach płodność, bogactwo i nieśmiertelność, szczególnie w kulturze perskiej, greckiej i żydowskiej. Jego aromat w perfumerii jest unikalny: wodnisty, lekko cierpki, słodko-kwaskowy z delikatnym kwiatowym akcentem, bardzo różny od słodyczy jabłka czy brzoskwini. Ekstrakcja naturalnego aromatu granatu jest trudna, dlatego stosuje się głównie syntetyczne odtworzenia tego zapachu. Nuta granatu doskonale sprawdza się w świeżych i aquatycznych kompozycjach, gdzie nadaje owocowej intensywności bez ciężkiej słodyczy.

Lód to abstrakcyjna nuta olfaktoryczna oddająca sensoryczne doznanie niskiej temperatury i krystalicznej czystości. Budowana jest w perfumerstwie poprzez użycie składników takich jak mentol, keton miętowy, ozonowe związki czy specjalnie zaprojektowane cząsteczki syntetyczne nadające efekt chłodzący. Bywa stosowany w kompozycjach wodnych, cytrusowych i arktycznych jako intensyfikator świeżości. Nuta ta budzi skojarzenia z zamrożoną wodą, śniegiem i czystym górskim powietrzem w środku zimy.

Piwonia jest jedną z ulubionych nut współczesnej perfumerii — mimo że naturalny absolut kwiatu piwonii jest bardzo trudny do pozyskania komercyjnie, jej syntetyczne odwzorowanie jest jednym z najpopularniejszych akordów kwiatowych ostatnich dekad. Zapach piwonii jest świeży, delikatnie różany i lekko zielony — bliższy bieli niż ciepłej czerwieni, bardziej jasny niż głęboki. Synteza zapachu piwonii bazuje na linalolu, geraniolu, aldehydach i lekkich estrach owocowych. Pojawia się w niezliczonych komercyjnych i niszowych zapachach damskich.

Lotos jest jednym z najważniejszych symboli duchowych Azji, a jego kwiat — zarówno różowy Nelumbo nucifera, jak i żółty Nelumbo lutea — ma subtelny, czysty i delikatnie słodki aromat. Naturalna ekstrakcja absolutu lotosu jest trudna i kosztowna; w perfumerii najczęściej stosuje się surowce syntetyczne odtwarzające wodnisto-kwiatowy profil rośliny. Lotos jest dominującą nutą kwiatową w wielu kompozycjach azjatyckich, spa i clean beauty — kojarzony jest z oczyszczeniem, spokojem i medytacją. Perfumowa interpretacja łączy zwykle akwatyną świeżość z kremową, miodową słodyczą.

Magnolia to kwiat o wyjątkowej historii botanicznej -- jest jednym z najstarszych ewolucyjnie gatunków roślin kwitnących, których przodkowie istnieli już przed pojawieniem się pszczół. Jej zapach jest bogaty i wielowymiarowy: kremowy jak biała lilia, z delikatnymi nutami cytrusowymi, różanymi i lekko owocowymi. W perfumerstwie naturalne absolut magnolii jest rzadkością -- jej aromat jest najczęściej rekonstruowany z użyciem różnych składników kwiatowych. Magnolia jest niezwykle wszechstronną nutą, pojawiającą się w bukietach kwiatowych, wschodnich kompozycjach i nowoczesnych wodach toaletowych.

Piżmo to jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych nut zapachowych w historii perfumerii. Naturalnie pozyskiwane z gruczołu brzusznego samca piżmowca syberyjskiego (Moschus moschiferus), ma głęboki, zwierzęcy, ciepły i skórowy zapach. Ze względu na ochronę tego zagrożonego gatunku, naturalne piżmo zwierzęce jest praktycznie nieużywane we współczesnej perfumerii komercyjnej -- zastąpione przez szeroką rodzinę syntetycznych związków muskusowych. Piżmo pełni w kompozycjach perfumeryjnych funkcję fiksatora, wzmacniacza i ocieplającego fundamentu bazy. Jego historia sięga starożytnych szlaków jedwabnych, gdzie piżmo było cenniejsze wagowo od złota. Dziś słowo <<piżmo>> w kontekście perfumeryjnym niemal zawsze odnosi się do jego syntetycznych odpowiedników.

Mahoniowiec (Swietenia mahagoni) to legendarne tropikalne drzewo o cennym, czerwonobrązowym drewnie, znane przede wszystkim ze stolarstwa. W perfumerii mahon nie jest bezpośrednim surowcem — jego zapach odtwarzany jest przez kompozycje aromatyczne łączące ciepłe, ciężkie nuty drzewne z kremową słodyczą i korzenną głębią. Nuta mahoniowca sugeruje luksus i solidność, dobrze koresponduje z sandałem, czekoladą i tytoniem. Stosowana w ekskluzywnych zapachach niszowych jako synonim głębokiej, klasycznej elegancji.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.