Marakuja, zwana kwiatem pasji lub granadillą, pochodzi z Ameryki Południowej, a jej niepowtarzalny aromat od dziesiątek lat fascynuje perfumiarzy. Jej zapach łączy intensywną tropikalną kwasowość z zielono-kwiatową słodyczą i nuty cytrusowe z owocową egzotyką, tworząc jeden z najbardziej wielowymiarowych profili w świecie owoców. W perfumerii marakuja jest stosowana jako żywy, elektryzujący element otwierający kompozycję lub jako egzotyczne serce. Szczególnie pięknie kontrastuje z kokosem, ylang-ylangiem i piżmowym drzewem sandałowym.

Róża jest niekwestionowaną królową perfumerii, obecną w kompozycjach od tysiącleci i w niezmieniony sposób fascynującą twórców zapachów na całym świecie. Jej zapach to świat sam w sobie: może być słodka lub ostra, zmysłowa lub chłodna, owocowa lub zielona — w zależności od odmiany, regionu uprawy i metody ekstrakcji. Do najcenniejszych surowców należą absolutum Rosa damascena z Bułgarii i Turcji oraz absolutum Rosa centifolia z Grasse. Współcześnie większość zapachów zawierających różę korzysta z bogatej palety syntetycznych związków różanopochodnych: geraniol, citronellol, damascenon, damascon. Róża jest materiałem żywym, zmiennym i nieskończenie złożonym — każda interpretacja perfumeryjna jest własną historią.

Drewno agarowe to infekowane żywicą drewno drzewa Aquilaria — jedna z najcenniejszych i najdroższych substancji naturalnych na świecie. Infekcja grzybem z rodzaju Phialophora powoduje, że drzewo produkuje ciemną, aromatyczną żywicę jako mechanizm obronny, przekształcając miękkie, bezwonne drewno w gęsty, aromatyczny surowiec. W perfumerstwie drewno agarowe stosowane jest od tysiącleci — wzmianki o nim pojawiają się w Biblii, Koranie i starożytnych tekstach sanskryckich. Jego niepowtarzalny zapach — ciemny, dymny, zwierzęcy i żywiczny — czyni go najbardziej pożądanym surowcem w luksusowej perfumerii, szczególnie na Bliskim Wschodzie.

Benzoes to żywica pozyskiwana z drzew z rodzaju Styrax, głównie ze Styrax benzoin, uprawianych w Indonezji, Laosie i Tajlandii. Jej ciepły, słodko-waniliowy zapach z balsamicznym, lekko dymnym tłem uczynił ją jednym z najpopularniejszych składników perfumeryjnych bazy od XVII wieku. Benzoes był tradycyjnie stosowany w liturgii kościelnej jako składnik kadzideł oraz do ochrony skóry w surowym klimacie — stąd dawna nazwa balsam mniszek. Współcześnie jest nieocenionym fiksatywem i słodkim, trwałym fundamentem orientalnych, ambrowych i gourmand kompozycji.

Paczula (Pogostemon cablin) to roślina z rodziny jasnotowatych, uprawiana głównie w Indonezji i na Filipinach. Jej olejek eteryczny pozyskiwany jest z liści przez destylację parą wodną i należy do najbardziej charakterystycznych surowców perfumerskich — rozpoznawalny niemal natychmiast ze względu na ziemisty, intensywnie drzewny i ciepły zapach. Paczula jest nieodłącznie związana z estetyką lat 60. i 70. XX wieku, jednak w rękach współczesnych perfumerów zyskuje nowe oblicze. Świeży olejek ma profil nieco ostry i zielony, który z wiekiem łagodnieje i nabiera kremowej głębi — stąd cenione są dojrzałe, leżakowane partie surowca.