Szafran to najdroższy składnik zapachowy i kulinarny na świecie — pozyskuje się go ręcznie ze znamion kwiatów Crocus sativus, a zebranie jednego kilograma wymaga pracy przy około 150 000 kwiatach. Pochodzi z rejonu Bliskiego Wschodu, gdzie jest uprawiany od ponad 3500 lat, a największym producentem jest dziś Iran. W perfumerii szafran wnosi do kompozycji charakterystyczną metaliczno-skórzaną głębię z odcieniami palonego miodu, wosku i tytoniu, które czynią go niezastąpionym składnikiem orientalnych i oud-owych kompozycji. Za jego zapach odpowiadają głównie safranal i pikrokrocyna — związki niepowtarzalne w całym królestwie roślin. Wyjątkowa cena i intensywność sprawiają, że w perfumerii często stosuje się syntetyczne odpowiedniki lub wzbogacane ekstrakty.

Pomarańcza jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych i powszechnie lubianych nut zapachowych w perfumerstwie — jej soczysty, słodki aromat pojawia się w tysiącach kompozycji na całym świecie. Olejek eteryczny tłoczony ze skórek dojrzałych owoców Citrus sinensis jest bogaty w limonen, który odpowiada za charakterystyczną cytrusową świeżość. Dzięki swojej dostępności i powszechnej atrakcyjności nuta pomarańczowa stanowi fundament wielu klasycznych eaux de cologne i zapachów owocowych. Mimo dużej lotności i krótkiego czasu utrzymywania się na skórze, pomarańcza pełni niezastąpioną rolę w budowaniu pierwszego wrażenia kompozycji.

Liść fiołka pochodzi z rośliny Viola odorata — tej samej, której kwiaty są źródłem słodkiego, pudrowego aromatu. Sam liść ma jednak zupełnie inny charakter: zielony, chłodny i wodnisty, z wyraźną roślinną ostrością i lekką metaliczną nutą, przypominającą świeżo skoszony ogórek lub zroszoną łąkę. W perfumerii liść fiołka jest klasycznym składnikiem zielonych i kwiatowych głów oraz serc — wnosi ożywczą, naturalną świeżość, która otwiera i rozjaśnia kompozycję. Szczególnie ceniony w kompozycjach chyprowych i fougère, gdzie łączy się z innymi zielonymi akordami. Za charakterystyczny zapach odpowiada przede wszystkim 2,6-nonadienal — jeden z kluczowych związków aldehyd o silnym zielono-wodnistym profilu.

Akigalawood to zastrzeżona cząsteczka syntetyczna opracowana przez firmę Givaudan, należąca do rodziny związków patchoulowych. Mimo syntetycznego pochodzenia wykazuje zaskakująco naturalny, złożony charakter zapachowy łączący nuty drzewne, ziemiste i lekko dymne z głębią przypominającą oud czy patchouli. Jest często stosowana przez perfumistów jako alternatywa lub uzupełnienie naturalnego drewna agarowego, zapewniając stabilność chemiczną i łatwość dozowania. Akigalawood doskonale kooperuje z nutami orientalnymi, ambrą i skórą, tworząc luksusowe, wyraziste bazy.

W perfumerii bursztyn (znany też jako ambra w sensie kompozycji) nie odnosi się bezpośrednio do żywicy kopalnej, lecz do klasycznej kompozycji zapachowej opartej na połączeniu labdanum, benzoesu lub wanilii z balsamem styraksowym, tworzącym ciepłą, żywiczną, nieco słodką bazę. Jego zapach jest kojący, zmysłowy, orientalny -- ewokuje ciepło słonecznych wybrzeży, stare żywice i egzotyczne kadzidła. Bursztyn jako nuta bazowa pojawia się w ogromnej liczbie kompozycji orientalnych, chyprowych i kwiatowych, gdzie pełni rolę zarówno modyfikatora, jak i fiksatora. Naturalny bursztyn kopalny posiada znikomy zapach i rzadko jest stosowany w perfumerii, stąd termin perfumeryjny jest ściśle konwencją branżową. Ciekawostką jest, że skład <<bursztynowej>> bazy znacząco różni się między domami perfumeryjnymi.

Zamsz to delikatniejsza, bardziej miękka i mniej zwierzęca wersja nuty skórzanej w perfumerii. Nawiązuje do zapachu skóry zamszowej -- wyprawionej miękkiej skóry koziej, jagnięcej lub jelenia, charakteryzującej się aksamitną fakturą. W kompozycjach perfumeryjnych zamsz uzyskiwany jest przez odpowiednie wyważenie składników skórzanych z piżmami, drzewami i lekko pudrową strukturą. Popularność nuty zamszowej wzrosła wraz z nurtem <<quiet luxury>> w perfumerii -- gdzie elegancja wyraża się subtelnością, nie natarczywością. Zamsz świetnie komponuje się z irysem, cedrem i piżmem kaszmirowym. Ciekawostką jest, że zapach prawdziwego zamszu pochodzi po części z procesu garbowania i użytych olejów, a nie z samej skóry.

Kocanka włoska (Helichrysum italicum), zwana też nieśmiertelnikiem lub immortelle, rośnie na słonecznych, kamienistych zboczach regionów śródziemnomorskich — szczególnie obficie na Korsyce, Sardynii i dalmatyńskim wybrzeżu. Jej absolut charakteryzuje się wyjątkowym, rzadkim profilem zapachowym: połączenie miodu, curry, karmelu, metaliczności i suchych słomek jest niemal bez precedensu w świecie perfumerii. Kocanka zawiera diony i ketony odpowiedzialne za curry-karamelowy charakter, które czynią ją jednym z najtrudniejszych do harmonijnego wkomponowania składników. Stosowana ostrożnie, daje kompozycji unikalną, ciepłą głębię i niepowtarzalną tożsamość. Jej nazwa immortelle — nieśmiertelna — pochodzi od tego, że suszone kwiaty zachowują kolor i kształt przez lata.